- مقدمه 1
- نظریه رشته ای در کیهان شناسی و ذرّه شناسی 10
- بخش اول 10
- تفسیر علمی قرآن 22
- عنصر زمان در تفسیر قرآن 25
- علومی در قرآن ویژۀ مردم آخرالزمان 32
- تفسیر آخرالزمانی سوره توحید 35
- نمونه دوم از آیاتی که تفسیر آن ها به مردم آخرالزمان واگذاشته شده است 39
- بخش دوم 44
- بررسی معنای 22 آیه در 5 سوره 44
- بررسی در متون تفسیری 48
- ارزیابی قول مفسرین 58
- فخررازی و اشتباه بزرگش 65
- سوره ذاریات در متون تفسیری 74
- بررسی قول مفسرین در عرصۀ حدیث 79
- چرائی این سنت نامبارک در متون تفسیری شیعه 84
- و دربارۀ آیاتی که حدیثی نداریم 89
- تفسیر المیزان 99
- بررسی تفسیر آیه های اول سورۀ نازعات 105
- تفسیر فخر رازی و المیزان 114
- به دنبال حدیث در متون حدیثی 122
- بررسی حدیث ها به محور سورۀ والعادیات 130
- چهار زمینه کلی برای تفسیر آیه ها 134
- بخش سوم 134
- سوگندهای قرآن دربارۀ معاد 137
- سوگند به قوانین جهان 142
- قرآن تبیان کل شیئ 145
- جایگاه این تفسیر در میان تفسیرها 147
- علم زدگی 149
- چه کسی بهتر می تواند موحد و خداشناس و خدا ترس باشد 150
- تفسیر درست آیه های مورد بحث در آغاز سوره های پنجگانه 155
- سورۀ عادیات و نظام ذرّه ای کائنات 155
- یک معجزه علمی 159
- تفسیر آیات اول سوره مرسلات 170
- خوراک جهان کائنات 174
- یک اصل مهم فیزیکی از نظر قرآن 181
- سوره صافات 183
- قانون صوت 186
- سوره ذاریات 188
- سوره نازعات: آن چه جهان را اداره می کند 192
- مشکل بزرگ دانشمندان غربی 195
- اَبرنیرو 199
- موشک به سوی فضا 208
- فقط یک نیرو 217
- پاسخ به یک پرسش 221
- بخش الحاقی (1) 221
- حدیث 232
- حدیث 233
- آیه دخان 234
- سیّاره های از مدار خارج شده و سیّاره های متلاشی شده 237
- بخش الحاقی (2) 237
- مسئله دیگر از حفاظت 239
- آیا نمی توان این آیات را تفسیر کرد 245
- مسئله مهم 246
و نمی توان گفت: «الملائکه المقرّبات» باید گفت: «الملائکه المقربّون» همان طور که در آیه 172 سورۀ نساء آمده است. و نیز «الملائکه باسطو ایدیهم» درست است و در قرآن آمده، اما «والملائکه باسطات ایدیهم» نادرست است. و نیز الملائکه مردفین» درست است و «الملائکه مردفات» غلط است. و «وتری الملائکه حافّین»(1) صحیح است اما «وتری الملائکه حافّات» صحیح نیست. «الملائکه مقترنین»(2) درست و «الملائکه مقترنات» نادرست است.
بنابر این: نه تنها آیه های مورد بحث ما جای اجرای قاعدۀ «جمع باعتبار جماعه» نیست، حتی در صورت تقدیر لفظ مؤنث لفظی الملائکه نیز جائی برای توجیه ندارد. و تفسیری که مفسرین از قول اشخاص غیر مسئول نقل کرده اند همگی نادرست است و مطابق قواعد ادبیات و زبان عرب نیست و از همه نادرست تر فراز کردن قاعده جماعه توسط مرحوم طباطبائی می باشد؛ مفسرین پیش از او دستکم احتیاط را رعایت کرده و قاعده مذکور را در این جا فراز نکرده اند.
موارد جواز که در بالا به شرح رفت نیز در قرآن نادر است.
فخررازی و اشتباه بزرگش
فخررازی و اشتباه بزرگش: گفته شد: مفسرین قدیم مثل قتاده، عکرمه، مجاهد و نیز آنان که در اعصار بعدی متون تفسیری را تدوین کردند، صافّات و واژه های همگن او در پنج سوره را به ملائکه تفسیر کرده اند لیکن وارد مسائل و قواعد ادبی نشده و مسئله را با مسامحه برگزار کرده اند زیرا آنان از روی ناچاری به چنین معنائی چسبیده بودند. تنها مرحوم طباطبائی در المیزان قاعده «جمع باعتبار جماعه» را فراز کرده است که دیدیم کاملاً نادرست است. فخررازی نیز با همۀ زیرکی و هوشمندی اش، دچار لغزش بزرگی شده است:
1- سورۀ زمر آیه 75
2- سورۀ زخرف آیه 53