پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 200

برخی این سخن علامه را ناشی از اعتماد به «ابن طاووس» دانسته و او را عامل اساسی در این اشتباه می دانند(1).

جز علامه، دیگران نیز احادیث مورد بحث را از جهت ارسال یا مجهول بودن «عبدالله بن علی» ضعیف دانسته و عمران بن عبد الله را مجهول معرفی کرده اند(2). محدث نوری، می گوید: از باب ظنی که در این زمینه حاصل می شود، ضعف سند مضر نیست. نویسنده معجم رجال الحدیث بحث نسبتا مفصلی در رد سخن محدث نوری و کسانی که قائل به حجیت ظن های رجالی بوده، مطرح نموده که مقام، شایستگی پرداختن به آن را ندارد(3).

در مقابل، نویسنده الجامع فی الرجال، سخن علامه را نپسندیده و عمران را از ثقات شیعه معرفی نموده است(4).

عمران بن عبدالله از امام صادق علیه السلام روایت نموده است. یعقوب قمی راوی اوست(5).

241 . عمران بن محمد بن عمران الاشعری

241 . عمران بن محمد بن عمران الاشعری

عمران بن محمد بن عمران بن عبدالله بن سعد اشعری قمی از اصحاب امام رضا علیه السلام و احتمالاً راوی حضرت جواد علیه السلام است(6). نجاشی و شیخ طوسی او را در فهرست های خود ذکر نموده اند. علاوه بر آن، شیخ طوسی در باب اصحاب الرضا علیه السلام از او یاد کرده است(7). او مرفوعا از امام صادق علیه السلام روایت نموده است و احمد بن محمد بن عیسی (متوفا: بعد از 274 ه . ق.) راوی اوست(8). در تهذیب، محمد بن عیسی از عمران بن محمد، از امام جواد علیه السلام

1- 1. قاموس الرجال، ج 7، ص 234.
2- 2. معجم رجال الحدیث، ج 13، ص 144.
3- 3. همان ،ج 1، ص 39_41.
4- 4. الجامع فی الرجال، ج 2، ص 449.
5- 5. معجم رجال الحدیث، ج 13، ص 144.
6- 6. جامع الرواه، ج 1، ص 643 / الجامع فی الرجال، ج 2، ص 449.
7- 7. رجال النجاشی، ص 292، ش 789 / الفهرست، ص 119، ش 526 / رجال الطوسی، ص 381، ش 21.
8- 8. تهذیب الاحکام، ج 3، ص 215،/ الاستبصار، ج 1، ص 232/ الکافی ، ج 3، ص 438، ح 10.