پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 202

از امام صادق علیه السلام روایت نموده است. راوی او ابو علی الاشعری - احمد بن ادریس - می باشد(1).

با ملاحظه این که حسن بن موسی الخشاب از اصحاب حضرت امام حسن عسکری علیه السلام است و محمد بن حسن صفار(2) (متوفا: 290 ه . ق) راوی اوست(3) و این که ابوعلی الاشعری (متوفا: 306 ه . ق)(4) راوی عمران بوده، دوران زندگی وی در قرن سوم هجری بوده و احتمالاً در نیمه دوم آن قرن از دنیا رفته است.

در بسیاری از روایات، عمران بن موسی، به صورت مطلق آمده و احتمال دارد که مقصود، «عمران اشعری» باشد. مشایخ عمران بن موسی عبارتند از:

احمد بن حسن بن علی، حسن بن طریف، حسن بن علی بن نعمان، علی بن اسباط، محمد بن حسین، محمد بن عبدالحمید، محمد بن ولید خزاز، موسی بن جعفر بغدادی و هارون بن مسلم.

ابو علی اشعری، سعد بن عبدالله اشعری، محمد بن احمد بن یحیی، محمد بن یحیی و محمد بن حسن صفار از راویان عمران می باشند(5).

243 . عمرو بن بجاد الاشعری

243 . عمرو بن بجاد الاشعری

عمرو بن بجاد ابو انس الاشعری از صحابه به شمار آمده است. ابن اثیر و ابن حجر به نقل از او، حدیثی از رسول الله صلی الله علیه و آله در کتاب های خود ذکر کرده اند. خدیجه دختر عمران بن ابی انس این حدیث را از پدرش عمران، از جدش ابو انس، عمرو بن بجاد، روایت می نماید(6). مامقانی در تنقیح المقال وی را مجهول می داند(7).

1- 1. کامل الزیارات، ص 29، باب 8، ح 10.
2- 2. صفار از راویان «عمران بن موسی» می باشد. اگر مقصود از او، الاشعری باشد، احتمال دارد که وفات وی پیش از وفات صفار روی داده باشد. (معجم رجال الحدیث، ج 13، ص 148، ش 9054/ رجال النجاشی، ص 354، ش 948).
3- 3. رجال الطوسی، ص 430، ش 5؛ ص 462، ش 3.
4- 4. الفهرست، ص 26.
5- 5. معجم رجال الحدیث، ج 13، ص 148، ش 9054.
6- 6. اسد الغابه، ج 4، ص 89 / الاصابه، ج 2، ص 525، ش 5776.
7- 7. تنقیح المقال، ج 2، ص 338، ش 8805 .