پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 219

مشایخ موسی بن الحسن _ بدون ذکر نام جدّ _ عبارتند از:

ابوالحسن نهدی، احمد بن سلیمان، احمد بن هلال، امیه بن علی قیسی، ایوب بن نوح، حسن بن حسین لؤلؤی، سلیمان جعفری، سندی بن محمد بزاز، عباس بن معروف، عبدالرحمن بن حماد، عبید الخیاط، علی بن سلیمان، عمر بن علی بن عمر بن یزید، فضل بن عامر، محمد بن ابی عمیر، محمد بن احمد بن ابی محمد، محمد بن حسین بن ابی الخطاب، محمد بن عبد الحمید نخعی، محمد بن عیسی، معاویه بن حکیم، هیثم بن مسروق وسیاری، سعد بن عبدالله و محمد بن یحیی راویان اویند(1).

نجاشی می گوید: موسی بن حسن 30 کتاب تألیف نموده است. او 11 کتاب موسی بن حسن را نقل نموده، کتاب حج را دو مرتبه آورده است:

الطلاق، الوصایا، الفرائض، الفضائل، الحج، الرحمه (کتاب الوضوء)، الصلاه، الزکاه، الصیام، یوم و لیله، الطب(2).

شیخ طوسی از کتاب حجِ موسی بن عامر یاد می کند(3).

262 . نُمیر بن اوس الاشعری

262 . نُمیر بن اوس الاشعری(4)

نمیر بن اوس، تابعی(5) (متوفا 115 یا 121 یا 122 ه . ق) و از محدثان قرن اول و دوم هجری است. او قاضی دمشق بود(6). ابن سعد، وی را قلیل الحدیث و ابن حجر او را از طبقه میانه تابعین (طبقه سوم) دانسته و همراه ابن حبان توثیقش کرده است.

نمیر بن اوس از ابو الدرداء، ام الدرداء، ابوموسی اشعری(7) و مالک بن مسروح

1- 1. همان، ج 18، ص 38. مؤلف، ظاهر را اتحاد موسی بن حسن با موسی بن حسن بن عامر می داند.
2- 2. رجال النجاشی، ص 406.
3- 3. الفهرست، ص 164.
4- 4. در استیعاب الاشجعی و الاشعری نیز می گویند. (تهذیب التهذیب، ج 10، ص 476).
5- 5. ابن عبدالبر: برخی که دقت نظر ندارند، او را صحابی می دانند؛ ولی نزد من صحابی نیست. (همان).
6- 6. ابن حبان می گوید: هشام بن عبد الملک قضاوت را به وی واگذار کرد؛ ولی او به هشام نامه نوشت و آن را نپذیرفت. هشام، یزید بن ابی مالک را قاضی ساخت؛ ولی ابن حجر و ابن ابی حاتم به قضاوت او در دمشق تصریح دارند. (تهذیب التهذیب، ج 10، ص 476 / الجرح و التعدیل، ج 8 ، ص 498).
7- 7. ابن سعد در طبقه سوم ذکرش نموده و لازمه آن این است که ابوموسی و ابو الدرداء را ندیده باشد؛ ولی ابن حجر بر روایت او از ابوموسی تصریح دارد. (تهذیب التهذیب، ج 10، ص 476).