پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 34

تعداد مهاجران و سکونت در قم

تعداد مهاجران و سکونت در قم

بنابر برخی از روایات تاریخی، تمامی اولاد مالک بن عامر از کوفه خارج شدند.(1) بنابر روایت تاریخ قم و معجم البلدان حموی و تقویم البلدان ابوالفداء عبد الله و احوص با برادرانشان عبد الرحمن و نعیم از مهاجران بودند. در تاریخ قم آمده است: احوص و دو برادرش با تمامی خانواده و جمعی خدمتکار حرکت نمودند. از محتوای روایات تاریخ قم و تصریح حموی مشخص می شود که سرپرستی این گروه را عبد الله به عهده داشته و احوص یاور او بوده است.(2) اشعریان حملات دیلمیان به منطقه قم را سرکوب کردند و با درخواست مردم در این منطقه سکونت کردند. پس از مدتی، اقوام و خویشان اشعریان به قم مهاجرت کردند.(3)

اشعریان با مردم آن منطقه پیمان بستند:

وجوه اشراف آن ناحیت از عبدالله و احوص درخواست کردند که میانه ایشان کتابی و عهدنامه باشد. این عهدنامه مشتمل بود بر: وفای عهود و محافظت یکدیگر در نفس و مال و با یکدیگر مصادقت و راست گفتاری شعار کردن. آن گاه طرفین آن را امضا و با انگشتر سعد بن مالک مهر نمودند.(4)

نفوذ و قدرت اشعریان در قم

نفوذ و قدرت اشعریان در قم

اشعریون در قم بر خریدن ضیعت ها حریص شدند و به زیادی کسب معیشت و بنا نهادن سراها و ایوان ها وعمارت ها مولع شدند،(5) و از حاکمان اصفهان خراج می گرفتند و دایره نفوذشان تا همدان کشیده شد و قدرت و عظمت آنان روبه فزونی نهاد. ساکنان اولیه قم تا زمان حیات دو تن از بزرگانشان: یزد انفار ( متوفی 114 ه . ق.) و خربنداد، بر عهد و پیمان خود وفادار بودند؛ ولی پس از وفات آن دو از نفوذ و

1- 1. تاریخ قم، ص 246، 260، 364.
2- 2. همان، ص 262 / معجم البلدان، ج 4، ص 397 / تقویم البلدان، ص 409.
3- 3. تاریخ قم، ص 257 و 263 / تقویم البلدان، ص 409.
4- 4. تاریخ قم، 251 - 252.
5- 5. همان، ص 253.