پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 45

می کنیم.(1) و مردم قم مال فراوانی به صورت خراج به وی پرداخت نمودند.(2)

در سال 345 ه . ق. اصفهانی ها و قمی ها به علت اختلافات مذهبی، با هم به نبرد پرداختند و عده ای کشته شدند و اموال تجّار قمی غارت گشت. ابن اثیر، علت این امر را سبّ برخی از صحابه توسط یک فرد قمی می داند.(3)

همچنین داستان هایی که در کتب گوناگون درباره تعصّب قمی ها در مذهب نقل شده، گواهی بر مذهب اهل قم و تشیّع آنان دارد. برخی از این داستان ها را علامه قاضی نور الله در مجالس المؤمنین گرد آورده است.(4)

تشیّع در بلاد جبل

1. آوه

تشیّع در بلاد جبل

علاوه بر شهر قم که به تشیّع معروف بود، در دیگر بلاد جبل نیز آثاری از تشیّع به چشم می خورد که به آن ها اشاره می کنیم:

1. آوه(5)

این شهر در دو فرسخی ساوه قرار دارد. برخلاف مردم ساوه که سُنّی شافعی مذهب بودند، اهالی آوه، شیعه امامی بودند. همیشه بین آوه و ساوه بر سر مذهب، جنگ واقع می شد. حموی می گوید: این نزاع ها تا تخریب این دو شهر در سال 617 ه . ق. به دست مغول ادامه داشت.(6)7. گوینده ای گفت: آیا بغض اهل آوه به دل داری، در حالی که آنان بزرگان نظم و نثرند؟ بدو گفتم: از من داشته باش، که مثل من دشمن دشمنان صحابه است. (معجم البلدان، ج 1، ص 51 / آثار البلاد، ص 283.(7) قاضی ابونصر المیمندی در همین مورد سروده است:

و قائله اتبغض اهل آبه و هم اعلام نظم و الکتابه

فقلت: الیک عنی انّ مثلی یعادی کل من عادی الصحابه(7)

1- 1. مجالس المؤمنین، ج 1، ص 85.
2- 2. همان / قم در قرن نهم هجری، ص 114.
3- 3. الکامل فی التاریخ، ج 8، ص 517.
4- 4. مجالس المؤمنین، ج 1، ص 85 و 86 / معجم البلدان، ج 4، ص 398 / آثار البلاد، ص 422.
5- 5. حموی می گوید:«آبه» است و مردم آن را «آوه» می گویند و هر دو یکی است. (ج 1، ص 50)، تقویم البلدان، ص 419.
6- 6. معجم البلدان، ج 1، ص 50 ؛ ج 32، ص 179 / آثار البلاد، ص 283 و 386. و قائله اتبغض اهل آبه و هم اعلام نظم و الکتابه فقلت: الیک عنی انّ مثلی یعادی کل من عادی الصحابه
7-