پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 46

زیارتگاه های امام زاده عبد الله موسی، فضل و سلیمان - از فرزندان امام موسی کاظم علیه السلام - در آوه قرار دارد.(1)

2. ری

2. ری

حموی می نویسد: اهل ری، سنّی مذهب بودند؛ ولی در دوران خلافت معتمد، در سال 275 ه . ق.، احمد بن الحسن الماردانی که پیشتر در خدمت کوتکین بن ساتکین الترکی بود، بر آن شهر چیره شد و تشیّع را در آن شهر آشکار نمود. وی به مردم اکرام کرد و مردم نیز با نگارش کتاب هایی، خود را به وی نزدیک می نمودند؛ مانند عبد الرحمن بن ابی حاتم که کتابی در فضایل اهل البیت علیهم السلام نگاشت.

مردم ری در حدود اوایل قرن هفتم هجری قمری به سه دسته تقسیم شدند: شیعه، شافعیه و حنفیه. بیشتر مردم ری را شیعیان تشکیل می دادند و حنفی ها بیش از شافعی ها بودند. ابتدا، شیعیان با اهل سنّت درگیر و سنّی ها پیروز شدند. آن گاه دو گروه سنّی با هم درگیر شدند و شافعی ها با وجود کمی عددشان، پیروز شدند و شهر به ویرانه ای مبدل گشت.(2)

3. کاشان

3. کاشان

قزوینی، مردم کاشان را شیعه امامی غالی می داند؛ ولی حموی لفظ غالی را در مورد آنان به کار نمی برد.(3) مردم کاشان به بغض نسبت به عمر مشهورند. قاضی نور الله داستانی در این مورد نقل کرده است که در اشعار برخی شاعران چون ملاحیرتی و مولوی بدان اشاره شده است.(4) ملاحیرتی می گوید:

خوارم اندر ولایت قزوین چون عمر در ولایت کاشان

قزوینی، داستانی را در مورد انتظار مردم کاشان برای ظهور حضرت مهدی علیه السلام ذکر می نماید.(5) ظاهرا تشیع در حدود قرن دوم هجری قمری در کاشان بروز

1- 1. مجالس المؤمنین، ج 1، ص 89.
2- 2. معجم البلدان، ج 3، ص 117، 121 / آثار البلاد، ص 376.
3- 3. آثار البلاد،ص 432.
4- 4. مجالس المؤمنین، ج 1، ص 88 / تاریح اجتماعی کاشان، ص 48.
5- 5. آثار البلاد، ص 432.