پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 51

جمعی از بزرگان فن حدیث شیعه از اشعریان روایت نموده و اشعریان، مشایخ آنان محسوب می شوند. در این قسمت به معرفی 10 تن از آنان و مشایخ اشعری ایشان که از قرون سوم تا پنجم هجری می باشند، می پردازیم:

1. علی بن ابراهیم قمی

1. علی بن ابراهیم قمی

ابو الحسن علی بن ابراهیم قمی از بزرگان و محدثان قرن سوم هجری است. او از مشایخ کلینی و صفار است و بسیار حدیث شنیده و کلینی از او فراوان نقل حدیث نموده است. نجاشی توثیقش نموده و او را ثبت، معتمد و صحیح المذهب دانسته است. نجاشی 12 کتاب او را بر شمرده و شیخ در فهرست، 7 کتاب او را ذکر کرده است.(1) احمد بن محمد بن عیسی، محمد بن یحیی و ریان بن الصلت از شیوخ وی می باشند.(2)

2. محمد بن الحسن الصفار

2. محمد بن الحسن الصفار

محمد بن الحسن بن فروخ الصفار (م / 290 ه . ق.) از محدثان قمی قرن سوم هجری است. او در قم رحلت کرد. نجاشی او را ثقه، عظیم القدر و صاحب منزلتی از قمّیّون می داند. شیخ و نجاشی کتاب هایش را در فهرست های خود ذکر نموده اند. نجاشی 35 کتاب او را نام برده است.(3)

صفار از موالی اشعریان بود،(4) و برخی از آنان جزء مشایخ وی اند. اینان عبارتند از: احمد بن محمد بن عیسی ، برادرش بنان بن محمد بن عیسی، حسین بن محمد بن عامر و حمزه بن یعلی.(5)

3. الحمیری

3. الحمیری

عبد الله بن جعفر بن الحسین الحمیری، ابو العباس القمی، از بزرگان حدیث قرن سوم و از مشایخ قمّیّین محسوب می شود. وی پس از سال 290 ه . ق.، به کوفه رفت و کوفیان از او حدیث شنیده اند. شیخ در فهرست، توثیقش نموده و نجاشی او را «وجه

1- 1. رجال النجاشی، ص 260، ش 680 / الفهرست ، ص 89، ش 370 و جامع الرواه، ج 1، ص 535.
2- 2. بحار الانوار، ج صفر، ص 129.
3- 3. رجال النجاشی، ص 354، ش 948 / الفهرست طوسی، ص 143، ش 611 .
4- 4. رجال النجاشی، ص 354.
5- 5. بحار الانوار، ج صفر، ص 89.