پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 92

2. سهل بن زیاد الآدمی ،ابو سعید الرازی

2. سهل بن زیاد الآدمی ،ابو سعید الرازی

او از نظر شیخ طوسی، نجاشی و ابن الغضائری ضعیف است(1). فضل بن شاذان از وی راضی نبوده، او را احمق دانسته است(2). ابن الغضائری او را از حیث مذهب و روایت فاسد می داند و می گوید: او روایات مرسل را روایت و بر مجاهیل اعتماد می نماید.

احمد بن محمد بن عیسی شهادت بر غلو و کذب وی می دهد و او را از قم به ری تبعید می نماید. احمد از او برائت جسته، به مردم اعلام می دارد که از وی حدیث نشنوند و از او روایت ننمایند:(3) «و کان احمد بن محمد بن عیسی الاشعری اخرجه من قم و اظهر البرائه منه و نهی الناس عن السماع منه و الروایه(4)».

3. محمد بن اورمه ابو جعفر قمی

3. محمد بن اورمه ابو جعفر قمی

شیخ طوسی وی را تضعیف(5) و برخی از روایاتش را مختلط دانسته است.(6) ابن الغضائری حدیث وی را خالص (نقی) و بدون فساد دانسته است. کتاب هایش جز مطالبی که در تفسیر باطن است، صحیح دانسته اند. ابن الغضائری ظن به جعلی بودن آن دارد و نجاشی آن را مختلط می داند.(7)

از ابن الولید نقل شده که هر آن چه از کتب وی در کتب حسین بن سعید باشد قابل اعتماد و در روایاتی که محمد بن اورمه متفرد به آن است، غیر معتمد می باشد(8). و همین مضمون را شیخ طوسی از «صدوق» نقل کرده است:

«و قال ابو جعفر بن بابویه: محمد بن اورمه طعن علیه با لغلو فکلما کان فی کتبه مما یوجد فی کتب الحسین بن سعید و غیره فانه معتمد علیه و یفتی به و کلما تفرد به لم

1- 1. الفهرست، ص 80، ش 329 / رجال النجاشی، ص 185، ش 490/ مجمع الرجال، ج 3، ص 179.
2- 2. اختیار معرفه الرجال، ص 566، ش 1068.
3- 3. رجال النجاشی، ص 185، ش 490 / مجمع الرجال، ج 2، ص 179.
4- 4. مجمع الرجال، ج 3، ص 179. (به نقل از ابن الغضائری).
5- 5. رجال الطوسی ص 512، ش 112.
6- 6. الفهرست، ص 143، ش 610.
7- 7. مجمع الرجال، ج 5، ص 160/ رجال النجاشی، ص 329، ش 891.
8- 8. رجال النجاشی، ص 329.