مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 101

هارون بن مسیب نبوده است، پس جلودی خاندان ابوطالب را بر محمل هایی بدون زیرانداز سوار کرد و به سوی خراسان فرستاد.

علی بن محمد نوفلی می گوید: در منزل «زباله»، مردم غاضریه با آنها درگیر شدند و پس از نبردی سخت خاندان ابوطالب را از جلودی گرفتند و آنها خودشان نزد حسن بن سهل رفته و او آنها را به خراسان نزد مأمون اعزام نمود.((1))

محمد بن جعفر برای رفتن نزد مأمون عباسی به خراسان عزیمت کرد و در آنجا از دنیا رفت. وقتی جنازه ی او جهت تشییع خارج شد، مأمون خود را به آن رسانید و زیر دو چوب تابوت رفت و تا قرار گرفتن در قبر جنازه را به دوش کشید و گفت: «این خویشی و رَحِمی است که دویست سال مورد بی توجهی قرار داشته»! پس قرض او که بالغ بر سی هزار

دینار بود را ادا کرد.((2))

زندگانی امام جوادعلیه السّلام

امام جوادعلیه السّلام در دوران امامت خود، با دو خلیفه عباسی یعنی مأمون (193-218) و معتصم (218-227) معاصر بوده است و هر دو نفر، آن حضرت را به اجبار از مدینه به بغداد احضار کردند و طبق شیوه سیاسی ای که مأمون در مورد امام رضاعلیه السّلام به کار برده بود، آن حضرت را در پایتخت زیر نظر قرار دادند.((3))

در خانواده امام رضاعلیه السّلام و در محافل شیعه، از حضرت جوادعلیه السّلام به عنوان مولودی پر خیر و برکت یاد می شد، چنانچه «ابو یحیی صنعانی» می گوید: روزی

1- . نهضت های پس از عاشورا، علی نظری منفرد، ص542-541.
2- . مقاتل الطالبیین،ص743، ابو الفرج اصفهانی، تحقیق و ترجمه: بهراد جعفری.
3- . سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، ص530.