مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 110

مورد تهمت های ناروا قرار می دادند. «عمر بن فرج» یکی از آنان بود که وقتی امام جوادعلیه السّلام درباره موضوعی با او صحبت می کرد، به امام جوادعلیه السّلام گفت: گمان می کنم مست باشی! امام ناراحت شد و او را نفرین کرد.((1))

برخورد و انزجار امام جوادعلیه السّلام از مأمون

امام جوادعلیه السّلام نه تنها درگفتار، بلکه در رفتار نیز بر موضع خود علیه مأمون تأکید می ورزیدند و به مناسبت های مختلف: مخالفت و انزجار خود را از مأمون، دستگاه خلافت و وابستگان به آن، اعلام می کردند.

اولین برخورد امام جوادعلیه السّلام با مأمون عباسی روزی بود که پس از احضار امام به بغداد، مأمون برای شکار بیرون می رفت؛ مرکب خلیفه در مسیر خود از کنار کودکانی گذشت که مشغول بازی بودند، امام جوادعلیه السّلام نیز در کنار آنان ایستاده بودند. تمام کودکان با مشاهده مرکب مأمون از سر راه و گریختند جز امام علیه السّلام، مأمون به آن حضرت نزدیک شد و گفت: ای پسر! چرا همانند کودکان دیگر فرار نکردی؟ امام علیه السّلام فرمود: نه راه تنگ بود که بخواهم با رفتنم آن را برای تو بگشایم ونه گناه و جرمی داشتم تا از ترس آن فرار کنم. مأمون از گفته و سیمای امام علیه السّلام شگفت زده شد. پرسید نامت چیست؟ فرمود: محمد. فرزند کیستی؟ فرزند علی الرضاعلیه السّلام. مأمون امام رضاعلیه السّلام را به نیکی یاد کرد و به راه خود ادامه داد.((2))

زنده داشتن یاد پدر

یکی از جلوه های مبارزه امام جواد علیه السّلام با دستگاه خلافت، یادآوری جنایت