مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 114

روم بود که در سال 222 هجری قمری انجام گرفت و منجر به فتح آن و اسیر شدن عده ی زیادی از اهالی آن گردید.((1)) وی در ماه ربیع الاول سال 227 در سامرا درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد. می گویند هنگام مرگ گفته بود اگر می دانستم که زندگی ام چنین کوتاه است، آنچه را کردم، نمی کردم.((2))

شهادت امام جوادعلیه السّلام

مأمون در سال 218 هجری قمری درگذشت و پس از او، برادرش معتصم جای او را گرفت. او در سال 220 هجری قمری امام جوادعلیه السّلام را از مدینه به بغداد آورد تا از نزدیک مراقب آن حضرت باشد. در مجلسی که برای تعیین موضع قطع دست دزد تشکیل داده و فقها را جمع کرده بود، امام را نیز شرکت داد. معتصم ازفقها پرسید: چه قسمت از دست دزد باید قطع شود؟ ابن ابی دواد متوسل به آیه ﴿فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَأیْدیکُمْ﴾((3)) که در باره تیمم است شد و گفت: دست باید از مچ قطع شود. عده دیگری از فقهاء گفتند: باید از آرنج قطع شود و آیه ﴿وَأَیْدِیَکُمْ إِلَی الْمَرافِقِ﴾((4)) که در مورد وضو است را دلیل حکم خود آوردند.

امام جوادعلیه السّلام پس از اصرار معتصم فرمودند: این ها بر خلاف دستور پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله حکم دادند، زیرا دست دزد باید از آخر انگشتان قطع شود و کف دست باید باقی بماند. گفت: به چه دلیل؟ آن حضرت فرمودند: به دلیل فرمایش پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله که فرموده اند: سجده بر هفت موضع انجام می شود: صورت و دو دست

1- . مآثر الانافه، ج1، ص220 و 221.
2- . تاریخ طبری، ج14، ص5955.
3- . نساء / 43.
4- . مائده / 6.