مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 162

زندان افکندن آنها گرفته تا تهدید و تحقیر و بی اعتنایی کردن به آنان. با این حال دستگاه خلافت از این همه سخت گیری و شکنجه طرفی نبست».((1))

ج) پراکندگی شیعیان

از جمله رخدادهای اسف بار دوران امامت حضرت مهدی، اختلاف شیعیان بر سر مسأله امامت و پراکندگی آنان به گروه های مختلف بود. مسعودی در این زمینه می نویسد: شیعیان پس از رحلت امام عسکری علیه السّلام درباره منتظَر از خاندان پیامبرصلی الله علیه وآله دچار اختلاف گشته و به بیست گروه تقسیم شدند.((2))

در آن شرایط بحرانی که شیعیان نیاز شدیدی به وحدت و همدلی داشتند تا بتوانند در مقابل حکومت وقت ایستادگی کنند، پراکندگی آنان فشار زیادی به آنها وارد آورد و مشکل جدیدی را برای خود به وجود آوردند که حکومت وقت آرزوی آن را داشت.

د) سفیران دروغین

همزمان با پیدایش و گسترش این اختلافات در میان جامعه اسلامی، عده ای از فرصت طلبان و دنیا دوستان، که به خاطر مشاغل و مسئولیت هایی که بعضی از آنان از سوی امامان پیشین داشتند، از چهره های برجسته و شناخته شده به شمار می رفتند، به دروغ از سوی امام زمان (عج )ادعای سفارت کردند و با این حرکت زهرآگین، فضای جامعه اسلامی را بیش از پیش مسموم کرده و موجب انحراف و گمراهی عده زیادی از مردم شدند. برخی از این مدعیان دروغین عبارتند از: