مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 193

داشت و نقل شده که مرد نمّام مفسدی را گرفت و در زندان کرد، وقتی مردی به شفاعت او بیرون شد و ده هزار دینار تقدیم خلیفه کرد که او را رها کند، مستنجد گفت که من ده هزار دینار به تو می دهم که یکی دیگر از قبیل او برای من پیدا کنی تا من او را حبس کنم و مردم را از شرّ او آسوده نمایم.((1))

سرانجام المستنجد در هشت ربیع الثانی سنه 566 و به قولی سنه 576 هجری قمری، وفات یافت.((2))

ذکر خلافت المستضئ بأمرلله

چون مرگ مستنجد فرا رسید، پسرش «ابو محمد حسن» را آوردند و در همان روز مرگ پدر، افراد خاندان با او به طور خصوصی بیعت کردند. این بیعت در روز نهم ربیع الآخر سال 566 واقع شد، و سپس روز دیگرمردم در عمارت تاج با او بیعت کردند.

او را «المستضیء بامرلله» لقب دادند. مستضیء بیش از پدرش عدالت ورزید و اموالی گران را میان مردم بذل کرد.((3)) مدت خلافت او نه سال و شش ماه و بیست روز بود. او در مسند خلافت عظمت تمام داشت.((4))

شکست علویان و بازگشت دولت عباسی به مصر

آغاز خلافت المستضیء بامرلله با انقراض دولت علویان مصر معاصر بود. در

1- . تتمهْ المنتهی، شیخ عباس قمی، ص413.
2- . تتمهْ المنتهی، شیخ عباس قمی، ص414.
3- . تاریخ مختصر الدول، ، ترجمه، متن ص298.
4- . طبقات ناصری، ج 1، ص127.