مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 25

به شهری داخل می شد، مردم با بدترین وضعی از او استقبال می کردند. در شهرهای مختلف او را دشنام و علیه او قیام می کردند و در همه ی شهرها لشکر عباسیان او را تعقیب می کردند و مروان از شهری به شهر دیگر فرار می نمود، تا اینکه در شهر «بوصیر»، در نواحی مصر، در آخر سال 132 هجری به قتل رسید و با قتل او خلافت بنی امیه منقرض گردید؛ ﴿فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذینَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمین﴾((1)) شکر خدای را که ریشه جمیعت ستمگران را قطع کرد.((2))

مسعودی می گوید: جمیع مدت سلطنت بنی امیه تا بیعت با «ابو العباس سفاح» هزار ماه بود؛ چون بنی امیه 90 سال و یازده ماه و سیزده روز سلطنت کردند.((3)) در تفسیر فخر رازی آمده است که قاسم بن فضل از امام مجتبی علیه السّلام نقل کرده که رسول خداصلی الله علیه وآله در خواب دید بنی امیه مانند میمون بالای منبرش رفت و آمد می کنند، این عمل بر آن حضرت گران آمد، خداوند متعال سوره «قدر» را نازل کرد و به رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود که یک شب قدر بهتر از هزار ماه سلطنت بنی امیه است. قاسم گوید: وقتی حساب کردیم دیدیم سلطنت بنی امیه هزار ماه بوده است.((4))

به هر حال سرنگونی حکومت امویان، معلول عواملی چند بود که مهمترین آنها عبارت است از: 1. ضدیت حکمرانان اموی با اسلام. 2. تشدید عصبیت های قومی. 3. فشارهای سیاسی و اقتصادی بر مردم. 4. کشمکش های درون دستگاه

1- . انعام / 45.
2- . شیعه و زمامداران خودسر، محمد جواد مغنیه، ترجمه مصطفی زمانی، ص255-256.
3- . مروج الذهب، مسعودی، ج3، ص249.
4- . تفسیر کبیر، فخر رازی، ج32، ص30، در تفسیر سوره قدر.