مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 29

دوستدار اهل بیت علیه السّلام بودند، نبود.

ابراهیم امام، با توجه به ارزیابی یاد شده، مبلغان و داعیان خود را به سوی خراسان گسیل داشت و با نوشتن نامه های فراوان برای سران و چهره هایی متنفّذ این دیار و به دنبال آن فرستادن ابومسلم زمینه را برای سرنگونی رژیم اموی و روی کار آمدن عباسیان فراهم ساخت.((1))

تلاشها و پیروزی های ابومسلم در خراسان و ابوسلمهْ خلّال در عراق که عباسیان آنان را به ترتیب «امیر آل محمد» و «وزیر آل محمد» لقب داده بودند((2))، موجب شد بنی عباس به راحتی بر مسند خلافت تکیه زنند و جانشین امویان گردند.

تفاوت نگرش خلفای عباسی با خلفای اموی

در زمان بنی امیه دشمنی و مخالفت آشکاری با اسلام و عترت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله صورت می گرفت و آشکارا به آزار و اذیت اهل بیت علیه السّلام اقدام می نمودند؛ به عنوان نمونه معاویه شخصاً به جنگ با امیرالمؤمنین علیه السّلام و امام مجتبی اقدام نمود، دستور لعن بر امیرالمؤمنین علیه السّلام را در منابر و مجالس صادر نمود و... و یزید در ابتدای خلافتش گفت:

لعبت هاشم بالملک فلا

خبر جاء و لا وحی نزل

بنی هاشم با ملک و حکومت بازی کردند (و می خواستند حکمرانی بر دیگران از آن آنان باشد) والا نه خبری آمده و نه وحیی نازل شده است.