مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 3

مقدمه مؤلف

نوشته خود را به نام خدایی آغاز می کنم که آغازی ندارد و سپاس بی پایان خویش را به درگاه ایزدی به ارمغان می فرستم که پایانی ندارد. آری تنها اوست که در عالم هستی بی آغاز و بی پایان است، اوست که اندیشه ها از ستایش گوهرش ناتوانند و خردها از دریافت گوهرش سرگردانند.

انسان چند صباحی در این دنیا زندگی می کند و چه خوب است که در مسیر قرآن و عترت قرار بگیرد و به زندگی خود صبغه الهی بخشد. همان طوری که خداوند تبارک و تعالی در قرآن کریم می فرماید: ﴿صِبْغَهَ اللهِ وَ مَنْ أحْسَنُ مِنَ اللهِ صِبْغَهً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُون﴾((1)) رنگ خدایی و چه رنگی از رنگ خدایی بهتر است؟ و ما تنها او را عبادت می کنیم. خداوند در این آیه شریفه می فرماید که به زندگی و کارهای خود رنگ خدایی ببخشید تا بنده ی خدا باشید.

خدا را سپاس می گویم که این سعادت را به من حقیر عطا فرمود تا بتوانم به خواست پروردگار بزرگ، بر انجام یک امر دینی و ادای یکی از وظایف وجدانی توفیق یابم و به قلم خود رنگ الهی داده، گوشه ای از وظایف بندگی خود را انجام دهم.

تاریخ، سرگذشت پیشینیان است و خداوند به ما عقل و شعور داده تا آن را در