مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 66

برخورد مهدی با علویان

دوران خلافت منصور که سایه شوم آن در سراسر کشور اسلامی سنگینی می کرد، با مرگ وی با پایان رسید و مردم پس از 22 سال تحمل رنج و فشار نفس راحتی کشیدند. پس از وی فرزندش، محمد، معروف به «مهدی» روی کار آمد. رفتار مهدی از جهات مختلف با پدرش منصور فرق داشت، ولی روش این دو، از جهتی به هم شباهت داشت و آن سخت گیری فوق العاده نسبت به «علویان» بود.

مهدی نیز مثل منصور از هرگونه سخت گیری و فشار نسبت به بنی هاشم فروگذاری نمی کرد و حتی گاهی بیش از منصور خشونت نشان می داد. وی که فرزندان علی علیه السّلام را برای حکومت خود خطرناک می دانست، همواره در صدد کوبیدن هر جنبشی بود که از طرف آنان رهبری می شد. او با گرایش به سوی تشیع و همکاری با رهبران علوی به شدّت مبارزه می کرد. مهدی به محض دستیابی به قدرت، فرمان عفو عمومی صادر کرد. همه ی زندانیان سیاسی - اعم از بنی هاشم و غیر بنی هاشم - را آزاد ساخت و به قتل و کشتار و شکنجه مردم خاتمه بخشید.((1)) ولی این اقدامات روبنایی اصلاح طلبانه، به همان ماه های اول محدود شد و پس از اندک زمانی چهره ی اصلی خود را نشان داد. مهدی سیاست