مظلومیت شیعه در عصر عباسیان صفحه 98

هیچ واسطه ای؛ باخورانیدن انگور((1)) یا انار مسموم((2)) به آن حضرت، ایشان را شهید کرد.

برخورد مأمون پس از شهادت امام رضاعلیه السّلام

مأمون از پیامدهای جنایت خود سخت می ترسید، لذا بعد از به شهادت رساندن امام، برای سرپوش گذاشتن بر جنایتش و بی گناه جلوه دادن خود، گریبان چاک زد، اشک می ریخت و بر سر می زد و به سوی خانه امام شتافته، اظهار بی تابی می کرد.((3)) سپس سادات و هواداران امام را خواند و جسد آن حضرت را به آنان نشان داد و گفت: ببینید که پیکر او صحیح و طبیعی است.((4))

با این حال، مردم در جریان شهادت حضرت، بر کشته شدن حضرت فریاد کرده و به مأمون اشاره می کردند و می گفتند: امام رضاعلیه السّلام به نیرنگ و توطئه ی تو به شهادت رسیده است...

.((5))

قیام محمد بن جعفر بن محمد

وی مادرش کنیز بود و کنیه اش ابوجعفر. او در میان خانواده اش مردی فاضل و محترم بود، و مأمون از طالبیون خراسان خواسته بود با فردی غیر از «محمد بن جعفر» هم رکاب شوند و طالبیون جز او را نخواستند و خلیفه نیز به آن تن داد. وی از راویان حدیث بود. بسیار از پدرش امام صادق علیه السّلام نقل روایت داشت و

1- . همان، ص393.
2- . فضل بن حسن طبرسی، اعلام الوری، تهران، ص340.
3- . مناقب، ج 4، ص375.
4- . بحارالانوار، ج 49، ص309.
5- . بحارالانوار، ج 49، ص300-299.