ناقوس گمراهی: نقد مدعی یمانی صفحه 158

إن أمرنا قد کان أبین من هذه الشمس. ثم قال: ینادی مناد من السماء فلان بن فلان هو الامام باسمه. وینادی إبلیس لعنه الله من الأرض کما نادی برسول الله صلی الله علیه وآله لیله العقبه.(1)

أبا جعفر علیه السلام یقول: إن المنادی ینادی: إن المهدی من آل محمد فلان ابن فلان باسمه واسم أبیه، فینادی الشیطان: إن فلانا وشیعته علی الحق - یعنی رجلا من بنی أمیه.(2)

در این دسته از روایات تعبیر «فلان» وجود دارد و البته بدیهی است که مقصود از آن امام مهدی علیه السلام است؛ اما در این روایت ها واژه «آل» وجود ندارد؛ در نتیجه نمی توان از آن مهدیان دوازدهگانه را اراده نمود. همچنین در دسته ای دیگر از روایات واژه «آل» وجود دارد، مانند این روایت ها:

ینادی مناد من السماء : ألا إن الحق فی آل محمد، وینادی مناد من الأرض: ألا إن الحق فی آل عیسی - أو قال العباس أنا أشک فیه - وإنما الصوت الأسفل من الشیطان لیلبس علی الناس.(3)

وینادی من السماء : إن الحق فی آل محمد وآخر من الأرض : إن الحق فی آل عثمان.(4)

ولی همان طور که به نظر می رسد، در این روایت ها از «آل محمد صلی الله علیه و آله» سخن گفته شده و نه «آل فلان» بنابراین نمی توان ادعا کرد که مقصود از آن خاندان امام مهدی علیه السلام است.

1- همان، ج3، ص280.
2- کتاب الغیبه، نعمانی، ص272.
3- معجم أحادیث الإمام المهدی علیه السلام، علی کورانی، ج3، ص279.
4- همان، ص296.