ناقوس گمراهی: نقد مدعی یمانی صفحه 159

قرائت اشتباه قرآن

یکی دیگر از اشتباهات و افتضاحات احمد بصری ناتوانی او از قرائت درست قرآن و ارتکاب غلط های ادبی در سخنرانی است. سخنرانی های او سرشار از غلط های ادبی است و در برخی موارد آیاتی از قرآن را به صورت غلط تلاوت می کند. با وجود این که در جوامع اسلامی کودکان بسیاری وجود دارند که حافظ کل قرآن هستند و آن را بدون هیچ غلطی از ابتدا تا انتها قرائت می کنند، بدیهی است که ناتوانی از رعایت قواعد زبان عرب و ناتوانی در قرائت درست قرآن نشان می دهد احمد بصری که مدعی علم لدنی است حتی از حداقل سواد ادبی و قرآنی بی بهره است و ادعاهای پرطمطراقش چیزی جز نیرنگ و فریب نیست. با وجود این، برخی طرفداران نادان او برای دفاع از این رسوایی، ادعا کنند که پیشوایان معصوم علیه السلام نیز مرتکب خطاهای ادبی می شدند و برای اثبات ادعای خود به این دو روایت استناد می کنند:(1)

1. حویزه بن أسماء قال: قلت لأبی عبدالله علیه السلام: انک رجل لک فضل، لو نظرت فی هذه العربیه فقال: لا حاجه لی فی سهککم هذا؛(2)

حویزه بن اسماء می گوید به امام صادق علیه السلام عرض کردم: شما مرد با فضیلتی هستید ای کاش در لغت عربی نظر می افکندید. امام فرمودند: من به این بوی بد شما نیاز ندارم.

2.محمد بن مسلم قال: قرأ أبوعبدالله علیه السلام و لقد نادینا نوحا قلت: نوح! ثم قلت: جعلت فداک لو نظرت فی هذا أعنی العربیه، فقال: دعنی من سهککم؛(3)

1- الرد الاحسن فی الدفاع عن احمد الحسن، ص15.
2- مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری، ج 4، ص 279-280.
3- همان.