تمدن زایی شیعه صفحه 112

1- این دو تعبیر را جناب دکتر احمد فردید در کتاب «دیدار فرهی» به کار برده اند و روشن می کنند باید انسان های کامل که جذب کننده ی فطرت و دل های انسان ها هستند، حاکمیت جامعه را در دست داشته باشند تا وِلایت با وَلایت متحد گردد. جهت تبیین وحدت وِلایت با وَلایت به کتاب «جایگاه اشراقی انقلاب اسلامی» از همین مؤلف رجوع فرمایید.

2- سوره ی بقره، آیه ی 257.

جنگ، فرهنگی است که برای خود هیچ ادعایی ندارد جز حاکمیت حق، حتماً به حاکمیت حق ختم می گردد.

با این اوصاف که عرض شد نمی توان پذیرفت فرهنگ خاور دور بتواند تا آخر در مقابل غرب ایستادگی کند، چون اوّلاً؛ در بنیان آن نفی مطلق مدیریت غربی موجود نیست، ثانیاً؛ چیزی که به واقع جایگزین مدیریت غربی در جهان باشد، در خود ندارد. امّا همان طور که عرض شد، علت این که آقای هانتینگتون می گوید این دو فرهنگ با غرب درگیر می شوند، برای این است که فرهنگ غرب هرگونه معنویت و قداستی را نفی می کند و در فرهنگ خاور دور یک نحوه قداست گرایی وجود دارد، امّا گوهر قداست گرایی شیعه چیز دیگری است.

در مقابل نظریه ی جنگ تمدن ها عده ای از شیعیان تصور می کنند ممکن است روزی شیعه با غرب کنار آید، این ها یا شیعه را نمی شناسند و یا غرب را، حتی آن جایی هم که قرآن اجازه می دهد یهود و نصاری در کنار مسلمانان زندگی کنند، طوری شرایط را فراهم می کند که آن ها رقیبی در کنار تمدن اسلامی نباشند. لذا اولاً؛ آن ها را به عنوان یک دین به رسمیت نمی شناسد و آن ها را کافر می داند و می فرماید: «لَّقَدْ کَفَرَ الَّذِینَ قَآلُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِیحُ ابْنُ مَرْیَمَ ...»(1) آ ن هایی که می گویند مسیح فرزند خدا است، کافرند، و یا می فرماید: «وَقَالَتِ الْیَهُودُ عُزَیْرٌ ابْنُ اللّهِ وَقَالَتْ النَّصَارَی الْمَسِیحُ ابْنُ اللّهِ ذَلِکَ قَوْلُهُم بِأَفْوَاهِهِمْ یُضَاهِؤُونَ قَوْلَ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِن قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللّهُ أَنَّی یُؤْفَکُونَ»(2) یهود گفتند عزیر پسر خدا است و نصاری گفتند مسیح پسر خدا است، این ها حرف است که می زنند، حرف هایی هماهنگِ سخنان کافران قبلی، خدا آن ها را بکشد که چه تهمت هایی روا می دارند. ثانیاً؛ می فرماید: «قَاتِلُواْ الَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْیَوْمِ الآخِرِ وَلاَ یُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَلاَ یَدِینُونَ دِینَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْکِتَابَ حَتَّی یُعْطُواْ الْجِزْیَهَ عَن یَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ»؛(3) با اهل کتاب نیز بجنگید تا آن که جزیه بدهند، آن هم با دست خود و با حالت سرافکندگی و خواری، چون در این حالت رنگ و آبی