تمدن زایی شیعه صفحه 258

موجب شد که بعضی از روشنفکران بعد از مدتی از انقلاب اسلامی فاصله گرفتند. مردم امروزه تحت تأثیر عقل غربی، در شرایط تصمیم گیریِ جدّی نیستند، چون احساس رسیدن به بن بست در آن ها ایجاد نشده است، هنوز امیدوارند با حفظ وضع موجود از مشکلات خود خارج شوند. نهایتاً با رجوع به آیینی مثل بودا خلأ فردی خود را می خواهند جبران کنند. رسیدن به نیازی در حدّ مکتب اسلام با جامعیت خاص خود نیاز به برداشتن قدم های بلندتری دارد که انسان ها از فردگرایی رها شده و حیات متعالی خود را در حیات ایمانی یک تمدن جستجو کنند.

آقای رنه گنون معتقد است: اسلام، جامعیت غرب و شرق را در خود دارد، حتی می گوید: این که دین اسلام در بین شرق و غرب جغرافیایی یعنی در خاورمیانه ظهور کرده، بی حکمت نیست، و موقعیت جغرافیایی اسلام حکایت از موقعیت روحی و روحانی آن دارد. وقتی روشن شد دین کامل، دینی است که نسبت به هیچ کدام از گرایش های انسان بی تفاوت نباشد، نه تنها جنبه های اشراقی روح شرق را در خود دارد، جنبه های کمیت گرای روح غربی را نیز مورد توجه قرار می دهد و نسبت به تفکر کمی و عقل ابزاری بی تفاوت نیست. شاید ما مسلمانان مسئله را ساده بگیریم، ولی مسئله ی عجیبی است، همان دینی که می فرماید: «اَلا بِذِکْرِ الله تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب» می گوید؛ زنان مُطَلَّقِه نباید قبل از سه طُهر با مرد جدید ازدواج کنند. و یا می فرماید: اگر مردی سه بار همسر خود را طلاق داد، دیگر نمی تواند به او رجوع کند، مگر پس از این که آن زن با مرد دیگری ازدواج کند.(1) شما ملاحظه بفرمایید که چگونه اسلام عمیق ترین ابعاد وجودی انسان تا ساده ترین مسائل جنسی زندگی را در خود جای داده و هیچ نقطه از زندگیِ انسان را بی برنامه و سرگردان رها ننموده است، آیا این اندازه وسعت در نحله ها و آیین های موجود و یا در فرهنگ مدرنتیه مطرح است؟ بشر هنوز به این جاها نرسیده که بداند چه چیز می خواهد! اسلام به بشر می گوید: تو این ها را می خواهی. بعد متوجه می شود آری همین طور است. مگر غرب اصرار ندارد که میل های طبیعی اش تعطیل نشود؟! و مگردر آیین های شرق اصرار بر این نیست که میل های روحانی انسان تعطیل نشود؟! این می شود همان «اسلام»؛ البته وقتی اسلام تمدن سازی خود را شروع کرد.