تمدن زایی شیعه صفحه 260

را با اسلحه ها بخواهد تأمین کند، سرعت سقوطش بیشتر می شود. آن نوع بصیرت که منشأ تمدن سازی آینده می شود نیاز اساسی همه ی ما است. اگر دوستان نتوانند نگاه به تمدن اسلامی را به دست بیاورند از اسلام آن طور که شایسته است استفاده نکرده اند، اسلامِ واقعیِ «عَلَی بصیرهٍ» این جاست. امام حسین علیه السلام ظهر عاشورا به خانواده شان می گویند: چیزی نمی گذرد که شما از این فشارها آزاد می شوید و با عزّت به موطن خود بر می گردید.(1)

این آدم که قواعد هستی را از اسلام گرفته، نمی ترسد که نکند افق آینده، او را و حرکت فرهنگی او را مضمحل کند، بلکه مطمئن است سرنوشت یزید در سنت الهی، اضمحلال است. هر چند که یزید با عصا بر لب های مبارک حضرت اباعبدالله علیه السلام بزند و وَحی و نبوت رسول خدا صلی الله علیه و آله را انکار کند و خود را پیروز آن معرکه به حساب آورد.

نگاهی که صهیونیسم خبری سعی دارد به مردم جهان القاء کند این است که فعلاً چون چنین قدرت هایی حاکم اند پس برای همیشه حاکم خواهند بود، خیلی زود باید این فریب را فهمید، توجه به قدرت تمدن سازی اسلام، هوشیاری کافی را به انسان می دهد که گرفتار چنین حیله های تبلیغاتی نشود.

شدت و ضعف یک تمدن در زندگی سازبودنِ آن

سؤال: آیا «زندگی سازبودن و جواب گویی به تمام ابعاد بشر» در طول تاریخ توسط مکاتب الهی با شدت و ضعف همراه بوده است؟ به این معنی که آیا یهودیت و مسیحیت که در جای خود و در مقطع تاریخیِ مربوط به خود، به همه ی ابعاد انسان جواب می دهد، تفاوتشان نسبت به اسلام در عدم شدتی است که از نظر توحید در اسلام هست یا تفاوت ها در چیز دیگری است؟

جواب: مسلّم ادیان الهی در یک مرحله از تاریخ بشر زندگی ساز بوده اند، اما وقتی بشر به مرحله ی جدیدی از سیر تاریخی خود رسید، احساس می کند خلأ هایی در وجود او هست که پیروی از دین قبلی آن ها را جواب نمی دهد و لذا راه درست این است که متوجه شود همان