- مقدمه 1
- اشاره 9
- علت نیاز به قانون 13
- قدسی بودن قانون، لازمه ی عمل به آن 14
- فرار از تکنیک، راه چاره نیست 18
- هر تمدنی، فرهنگ و ابزار مخصوص به خود را می سازد 19
- تمدن یا انزوا 20
- رمز بقاء تمدن ها 22
- توجّه بیش از حد به خیال؛ علت جهانی شدنِ تمدن غرب 24
- تفاوت تمدن فراعنه با تمدن غرب 26
- آینده ی غرب و مقابله ی مستقیم با قداست ها 30
- تمدن دینی؛ تنها تمدن ماندنی 33
- تمدن شیعه؛ تنها تمدن دینی 35
- هم افق شدن با یک تمدن؛ علت پذیرش آن تمدن 40
- هر تمدنی ابزارساز است 42
- انقلاب اسلامی؛ ظهور جنگ اسلام و مدرنیته 44
- تحقق حتمی تمدن اسلامی 46
- تمدنی که در آینده، خود را منکشف می کند 49
- غفلت هایی که در راه است 57
- نشانه های حیات 62
- انقلاب اسلامی و جواب گویی به فطرت ها 64
- تمدن اسلامی؛ تمدنی فراگیر 67
- تشکیکی بودن حقیقت نظام اسلامی 73
- جمهوری اسلامی بستر ظهور حقیقت حکومت اسلامی 75
- جایگاه صحیح خیال در تمدن اسلامی 77
- قدرت تمدن اسلامی 82
- انکشاف قدرت های معنوی و مادی 85
- انقلاب اسلامی؛ مایه ی نجات از ظلمات دوران 86
- تنها مسیر نجات بشر جدید 90
- اشاره 98
- تمدن غرب؛ مادّی ترین تمدن تاریخ بشریت 100
- تفاوت تمدن فراعنه با تمدن غربِ مدرن 102
- چرا این همه شتاب؟ 104
- تمدن شیعی؛ رقیب اصلی تمدن غرب 107
- شرطِ زندگی سازبودن یک تمدن 113
- تفاوت زندگی اسلامی با تمدن اسلامی 116
- شیعه به دنبال تمدن اسلامی 120
- ابزار ها؛ حامل فرهنگ خاص خود 122
- ابزارهای مناسب عقل و قلب 126
- فرهنگ شیعه و قدرت گذار از روح تکنیک غرب 129
- بصیرت نخبگان جامعه نسبت به نقش فرهنگی ابزار های مدرنیته 132
- تفاوت برخورد ما با فلسفه ی یونان، با برخورد ما با غرب 134
- خودآگاهی تاریخی، راه نجات از فرهنگ مدرنیته 139
- ابزارهای مدرن و عقل شیطانی 144
- ظرفیت های ناب طبیعت 148
- توانایی های انقلاب اسلامی در حذف رقیبان 150
- برکات حضور حدّ اکثری مردم 157
- حدّ نصاب اسلامی بودنِ ارکان نظام 160
- راه های معرفی انقلاب اسلامی 163
- تعلق به انقلاب اسلامی؛ راه نجات از نیهیلیسم و اضمحلال 164
- ارائه ی تفسیر درست از تمدن غرب و مدرنیته 166
- شاخصه ی نظام مهدوی 169
- اشاره 171
- هدف از طرح مباحث «تمدن زایی شیعه» 172
- شیعه و مقاومت در مقابل غربی شدن 173
- گوهر تشیع در معادلات آینده 176
- افق تمدن های مختلف 178
- آفات شتاب 180
- رجوع به حقایقِ غیر قابل محاسبه 183
- تمدن اسلامی؛ بهترین تمدن ممکن 184
- عقل قدسی و تمدن سازی 185
- ریشه ی ظرائف تمدن های قدسی 188
- آفات اسلام سکولار 188
- اتصال به عاَلم ثبات؛ شرط بقای تمدن 190
- غرب راه نجاتی برای خود نمی شناسد! 191
- وقتی تکامل تکنیک هدف می شود 194
- علم غربی در خدمت روح تکنیک 195
- زندگی کاهنان چهره ی دیگر گمراهی 196
- اشاره 202
- علم از منظر اسلام 203
- علم حقیقی و علم وَهمی 206
- تفاوت التقاط فکری با گزینش علمی 208
- نقش فرهنگ ها در جهت دادن به علوم 210
- چگونگی ارتباط با «وجود» 213
- راه نجات از روح حاکم بر تکنولوژی 218
- آفات دلدادگی به فرهنگ غرب 219
- سختی های دوران گذار 222
- تمدن اسلامی، ابزار مناسب خود را می نمایاند 223
- برگشت به کجا؟! 225
- تفاوت معماری سنتی با معماری غربی 229
- عوامل حجاب رؤیت طبیعت 231
- شرایط افاضه ی «واهب الصّور» 232
- اولین قدم 234
- فرهنگ دینی و تعامل صحیح با طبیعت 235
- معنی اضمحلال تمدن ها 238
- آفات مدیریتِ غافل از ملکوت عالم 242
- اشاره 245
- تفاوت گرایش فطری با غریزی 246
- خصوصیات تمدن تعالی بخش 250
- جایگاه تمدن اسلامی نسبت به ایده آل های بشر 253
- ناکامی های انسان در عقل معاش 256
- غرب و گم شدن راه نجات 257
- شدت و ضعف یک تمدن در زندگی سازبودنِ آن 260
- مبنای مشروعیت نظام اسلامی 262
- تفاوت سخن هگل با تفکر شیعه 266
- لوازم کار بزرگ 267
- اشاره 270
- حتمی ترین واقعیت 272
- نگاه غلط به واقعیت عالم 273
- تمدنی برای آرامش و شکوفایی 276
- قلب های الهی و قلب های شیطانی 278
- فروکاستن طبیعت در حدّ پدیده ای محاسبه پذیر 282
- کمیت ها، حجاب کیفیت ها 284
- اشاره 291
- بحران؛ انتهای تمدن سکولار 292
- تجربه و تعبیر در علم 295
- هدف علم، شناخت طبیعت 298
- عرف اهل علم و زبان آن 299
- خصلت کنایه ای زبان علمی 300
- استفاده از تمثیل و مدل سازی در علم 301
- ربط مفاهیم علمی با واقعیت 302
- روحِ محدودنگرِ علم جدید 305
- ملاکی برای الهی و یا شیطانی بودن یک تمدن 306
- تغییر جهت میل ها،اولین قدم 311
- برکات نظر به تمدن اسلامی 313
- زمینه های فروپاشی یک تمدن 316
- معنی روح حاکم بر جامعه 319
- جایگاه نظر اکثریت 323
- توجه به ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه؛ بزرگ ترین عامل تحرک 328
- ناکامی در کامروایی افراطی 330
- جهانی شدن مشکلات 332
- اشاره 336
- تفاوت دوری از فرمان خدا، با مقابله با فرمان خدا 339
- تفاوت علم وَهمی و علم حقیقی 345
- تمدن غرب، مادی ترین تمدن تاریخ 349
- مدخلیت مشاهده گر 354
- تعبیر و تفسیرهای عدم تعیّن 355
- تفاوت جنبه های محاسباتی علم غربی با جهت داری آن 362
- لطافت تعامل با طبیعت 367
- نفس امّاره و تخریب طبیعت 368
- سیر فلسفه ی اسلامی 374
- اشاره 381
- آفت تعمیم علم غربی به همه ی تاریخ 387
- حاکمیت فرهنگ غربی در تکنولوژی 389
- ابزارهای بحران ساز 390
- معماری در دو منظر 392
- عدم جواب گویی طبیعت به نفس امّاره 394
- نفس امّاره و حجابِ از آینده 396
- تفکر فلسفی غرب 397
- راه عینیت بخشیدن به دین در جامعه 400
- ضرورت وجود فلسفه و عرفان در تمدن سازی 401
- ابزارسازی همراه با الهامات الهی 402
- نفت؛ تعادل یا عدم تعادل در طبیعت! 407
- بحران های غربی و پیشرفت پزشکی 408
- تفاوت مبانی طب سنتی با طب مدرن 410
- آخرین سخن و اولین قدم 412
- انسانِ به پایان رسیده 412
- تمدنی گرفتار در تنگنای عالم حسّ 413
- ظهور اسم جامع مهدوی 420
1- سوره ی آل عمران، آیه ی 67.
2- سوره ی بقره، آیه ی 100.
بخواهند و جمهوریت و اسلامیت را یک حقیقت تفکیک ناپذیر می دانند»؛ اما به نظر می رسد مشروعیت نظام اسلامی از جانب مردم نیست که با نخواستن آن ها نظام از مشروعیت خارج شود، مشروعیت از طرف خداست و مقبولیت از جانب مردم است. امام حسین علیه السلام با این که یاران کمی داشتند، حاکمیت یزید را به رسمیت نشناختند و قیام کردند، چون حاکمیت یزید را مشروع نمی دانستند.
جواب: همین طور که فرمودید عرض بنده آن بود که مردم اگر نظام اسلامی را نخواهند معصیت می کنند، ولی بر فقیه و امام واجب نیست خود را بر مردم تحمیل کند. قبل از روشن کردن این موضوع عنایت داشته باشید که واژه ی «مشروعیت» امروزه دیگر فقط به آن معنی فقهی به کار نمی رود بلکه یک اصطلاح سیاسی است. وقتی ما در اصطلاح فقهی می گوییم این عمل مشروع است به این معنی است که مطابق با حکم خداست. ولی در دهه های اخیر واژه ی مشروعیت به معنای دیگری وارد محاورات و ادبیات سیاسی شده است و نباید از معنای اخیرِ آن غفلت کرد. مثلاً می گویند: «تمام نظام های دموکراسی مشروع اند»، معنی این اصطلاح، غیرِ معنی آن اصطلاحی است که ما در فقه به کار می بریم. این که می گویند: «اگر تعداد آراء کم شود، مشروعیت کم شده است»، بر اساس اصطلاح اخیر است. برای این که معنی فقهی آن با معنی سیاسی آن خلط نشود بهتر است بگوییم: «مشروعیت نظام، به اعتبار سیاسی» تا با «مشروعیت نظام، به اعتبار فقهی» مخلوط نشود، در این حالت مشروعیت سیاسی به معنی مقبولیت و مشروعیت فقهی به معنی الهی بودن از همدیگر تفکیک می شوند.
اما در اصل موضوع هم باید عنایت داشته باشید که آن عزیزانی که معتقدند مشروعیت فقهی و شرعیِ ادامه ی نظام اسلامی به آن است که مردم آن را بخواهند، حرف شان این است که همان طور که نباید نماز را به مردم تحمیل کرد و باید در خواندن آن آزاد باشند - هرچند اگر نخوانند معصیت کرده اند- نظام اسلامی هم نباید به مردم تحمیل شود. در مورد امام حسین علیه السلام هم خود ایشان واقعاً معتقد بودند که رأی مردم با آن حضرت است و هزاران دعوت نامه برای حضرت فرستادند. فشار اموی ها و دیکتاتوری عبیدالله بن زیاد رأی مردم را منکوب کرد. ما نمی توانیم در کلّ تاریخ شاهد بیاوریم که یک جا واقعاً مردم امام را نخواسته باشند و امام تلاش کنند که حاکم بشوند. همیشه عکسش بوده است: شما ببینید در حرکت امام رضا علیه السلام از