تمدن زایی شیعه صفحه 392

یک نیاز کاذب است و به جای آن که نقصی از ما را برطرف کند، باری بر دوش ما می شود، مثل یک میهمان ناخوانده است که مزاحم ما است نه کمک کار ما. این موضوع در معماری غربی و یا در طب غربی کاملاً محسوس است و لذا طبابت غربی نه تنها مشکلی از جامعه ی ما حل نکرد، بلکه عامل به حاشیه رفتن نظام تغذیه و طبابت ما هم شد و امروزه ما را با بحران تغذیه و سلامتی روبه رو کرده است، همچنان که معماری غربی یک میهمان ناخوانده است که شاید در آن کشورها با آن فرهنگ و آن اقلیمِ آب و هوایی که آسمان سیصد روز از سال ابری است منطبق باشد.

معماری در دو منظر

شما می دانید که معماری ها، درون گرا و یا برون گرا هستند. اهداف معماری درون گرا آن است که افرادِ خانواده هرکدام جایی خلوت برای خود داشته باشند و رابطه های افراد تعریف شده و منضبط است که نمونه ی آن را در معماری های سنتی ملاحظه می فرمائید. برعکسِ معماری های برون گرای امروزی که عموماً همه چیز در معرض و منظر همه است، از فضای صحن خانه بگیر که به راحتی در معرض دید غریبه ها است، تا فضای داخل ساختمان که همه در یک حال یا سالن زندگی می کنند و فقط اتاق های خواب از یکدیگر جدا است، افرادِ چنین خانواده هایی به علت عدم فضاهای متناسب، دائماً در معرض مزاحمتِ یکدیگر هستند و با صدای خود یا صدای تلویزیون و موسیقی یا هر فعالیتی، مزاحم همدیگرند و لذا ساکنان این خانه ها نمی توانند آرامش و آسایش داشته باشند و در نتیجه برای کسب آرامش به پارک پناه می برند.

هر معماری براساس ارزش های مخصوص خود شکل می گیرد و اهداف خاص خود را دنبال می کند، حال اگر ماخواستیم ارزش های خود را حفظ کنیم نمی توانیم شرایطی فراهم نماییم که حفظ آن ارزش ها با مشکل روبرو شود و باز اصرار داشته باشیم آن ارزش ها حفظ شود. در معماری جدید که محل پذیرایی از میهمانان به یک حال یا سالن منحصر شده و همه ی افراد - اعم از زن و مرد- باید در همان محل پذیرایی شوند، رعایت شئونات اسلامی مشکل می شود و ساکنین منزل برای حفظ حریم محرم و نامحرم به مشکل می افتند و لذا به