تمدن زایی شیعه صفحه 418

ریشه ی علاقه مندی به غرب

6- اگر خواستیم ظلمات غرب به خوبی روشن شود باید فرهنگ حضوریِ اسلام جان ها را سیراب کند، وقتی از طریق فرهنگ اهل بیت علیهم السلام مردم توانستند با «وجودِ» حقیقت مرتبط شوند می فهمند سایر فرهنگ ها چه بلایی بر سر آن ها آورده است، همچنان که می فهمند جایگاه دستورات دین چه اندازه گرانقدر است و بنا دارد بشر را تا کجا ببرد. انسان ها هر اندازه که در وَهم زندگی کنند بیشتر علاقمند به غرب می شوند و چون غرب در انتهای ظهورِ صورت وَهمی خود به سر می برد برای افرادِ وَهم زده، نهایت آرزوست. در مقابل فرهنگ غربی، شیعه به عنوان عالی ترین صورت دینداری قرار دارد، بدین نحو که در بستر شریعت اسلامی با نظر به اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله که مقامشان مقام کاملِ ارتباط حضوری و قلبی با حقیقت قرآن است، انسان ها می توانند با عالی ترین نحوه ی «وجود» مرتبط باشند.(1)

و چنین بصیرتی می تواند در مقابل چنان وَهمی ایستادگی کند و آن را محو نماید و از حجاب هایی که می گوید اسلام هزار و چهارصد سال پیش حقوق بشرش را تصویب کرده گذر کند و متوجه شود در اسلام از همه مهم تر حق الله مطرح است و حق الناس هم بر مبنایی که خداوند تعیین کرده است مورد نظر است، نه آن حقوق بشری که غریبان می گویند. با نور فرهنگ حضوریِ اهل بیت علیهم السلام می توان متوجه شد هیچ چیزی از غرب، خودی نیست، نه حقوق بشر آن، حق الناس است و نه دمکراسی اش همان «شُورا بَینَهمِ» قرآنی است، اگر توانستیم از نظر فکری و فرهنگی از رجوع به فکر غربی توبه کنیم، چیزی نمی گذرد که در اثر آن توبه تجلیات انوار الهی تلألؤ خواهند نمود و معنی ایمان و اطاعت از خدا و رسول صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام معنی حقیقی خود را باز می یابند. باید بپذیریم ما هنوز از این حالت فاصله ی زیادی داریم و هنوز در افق معرفتی جامعه، تمدن دینی، چیزی جدا از تمدن غربی نیست و اصلاً غرب به عنوان یک فکر و فلسفه ای که مغایرت ذاتی با منظر وَحی دارد مورد بررسی قرار نمی گیرد. نهایتاً فرهنگ غرب به جهت سکس و مشروبش مورد انتقاد مذهبی های ما است، و متأسفانه آن هایی هم که اندکی متوجه ظلمات