تمدن زایی شیعه صفحه 57

برپاداشتن آن حقیقت است. پس تلاش در راه حفظ و اصلاح این نظام یعنی تلاش در جهت شدید کردنِ ظهورِ آن حقیقت و تماس با آن حقیقت و متحدشدن با آن حقیقت» آیا این جواب را شما می پذیرید؟

جواب: بله، واقعیت این است که هرکس به این انقلاب دست داد با حقایق خوبی مرتبط شد و تا مرز شهادت، یعنی فنای در راه آن حقیقت، او را سیر می دهند.

غفلت هایی که در راه است

سؤال: در حال حاضر اسلامی بودنِ یک حکومت به چیست؟ به قوانین بر حق یا به رهبریِ فقیهِ آگاه به نظر معصوم یا به مسئولینی دلسوز و فعال و اسلام شناس و یا به مردمی که پشتوانه ی این ارکان هستند. در بعضی از موارد مذکور، موارد نقض بسیار دیده می شود مثلاً مسئولین ناصالح و یا مردمی مخالف این نظام که دوست دارند خارج از کشور زندگی کنند، بسیارند. موارد مذکور در چه حدی باید باشد تا بتوانیم بگوییم نظامِ حاکم، حکومت اسلامی است؟

جواب: از یک جهت به همه ی موارد مذکور در تحقق حکومت اسلامی نیاز است، ولی به شرطی که جهت گم نشود و عنایت داشته باشید که موارد نقض به خودی خود موضوع را منتفی نمی کند. مثلاً ما حالا می آییم عالَم اسلامی را به جوانان نشان می دهیم، بعد اراده می کنند که بروند و بر اساس آن عالَم، تمدن اسلامی را بسازند. اما چون رگه های فرهنگ مدرنیته یا رگه های تصلّب و ارتجاع در ذهن آن ها هست، آن چیزی که می سازند همان چیزی که باید باشد نیست. ولی چون مطلوب ما حال و هوایش مشخص است، این قدر آزمایش و خطا می کنیم، این قدر خراب می کنیم و باز تجدید نظر می کنیم، آن قدر افراط و تفریط می کنیم، تا بالأخره به آن ایده آل مان که عالَم مطلوب ما را جواب دهد، برسیم.

بعضی از همین جوانان مذهبی گاهی به اسم «مذهب» بسیار مرتجع و سطحی می شوند که وقتی امام خمینی«رحمه الله علیه» عمامه شان را برداشتند و با عرق چین در جمع حاضر شدند، گفتند: «اسلام رفت!» امام«رحمه الله علیه» واقعاً نمونه ی عجیبی بود؛ می بینید قبا می پوشد، شعر می گوید، با نوه اش بازی می کند، جنگ می کند و نه مرتجع است و نه سطحی نگر. هم روشنفکر است و هم جدای از سنّت نیست. این نمونه ای است که ما باید دنبالش باشیم و باید با نظر به حضرت