تمدن زایی شیعه صفحه 68

1- بحارالأنوار، ج 44، ص 301.

2- سوره ی مؤمنون، آیه ی70.

این ها در عمل به مسیحیت القاء کردند که دیگر از آن کاری بر نمی آید. روح شرک آلود مسیحیت نیز تحت تأثیر قرار گرفت و پاپ گفت: یک واتیکان به ما بدهید ما را بس است. آقای بختیار تحت تأثیر همان فکر و فرهنگ بود که می گفت: همان طور که یک واتیکان به پاپ دادند، ما هم یک «قم» به آقای خمینی می دهیم والسلام. آن ها به کلی از این نکته غافل اند که توحید از صحنه ی اجتماع و نقش آفرینی در امور مردم پاک شدنی نیست. و امروز آن توحید در اسلام تعیّن کامل دارد. شما اگر به مصاحبه هایی که روشنفکرهای ایرانی با رادیوآمریکا و بی بی سی انجام می دهند توجه کنید به خوبی متوجه می شوید چقدر این ها از جایگاه اسلام غافل اند. بیچاره دشمنی که می خواهد از چنین افرادی مشاوره و اطلاع بگیرد که هیچ اطلاعی از موضوع مورد مطالعه ندارند! مشکل غرب اساساً در شناخت ما این است که مشاورانش کسانی اند که از شیعه و روح توحیدی آن، هیچ خبری ندارند، هرچند از نظر شناسنامه شیعه اند، ولی از همان منظری شیعه را می نگرند که خودِ غرب آن منظر را به آن ها القاء کرده است. در همین راستا آقای بختیار فکر می کند به آقای خمینی«رحمه الله علیه» می شود یک شبه واتیکان بدهد و قانعش کند، اصلاً نمی فهمد که آقای خمینی«رحمه الله علیه» به عنوان نماینده ی تفکر شیعه فقط مدعی اسلامی کردن ایران نیست، مدعی اسلامی کردن کلّ جهان است. می گویند: روزی هارون الرشید خلیفه ی عباسی به حضرت امام موسی کاظم علیه السلام گفت که حاضر است فدک را برگرداند. آن حضرت می فرمایند: در صورتی حاضرم فدک را بازپس گیرم که آن را با تمام حدود و مرزهایش پس بدهی. هارون از مرزها و حدودش پرسید که کدام است؟ آن حضرت پاسخ می دهند: اگر حدود آن را بگویم هرگز پس نمی دهی. هارون پافشاری کرد و آن حضرت چنین فرمودند: مرز نخست آن عدن در یمن است، مرز دومش سمرقند در خراسان، و حدّ سوم آن افریقیه(شمال آفریقا) و مرز چهارم آن مناطق ارمنستان و بحر خزر است. هارون با شنیدن آن پاسخ، متغیر شد و به شدت ناخرسند گشت و با خشم گفت: به این ترتیب چیزی برای ما باقی نمی ماند. امام فرمودند: می دانستم که نخواهی پذیرفت و به همین دلیل از گفتن حدود مرزهای فدک خودداری کردم.(1)