شیعیان عربستان صفحه 115

عربستان توان رقابت با این دو منطقه را نداشتند. به همین دلیل، احساء و قطیف، قلب اقتصادی عربستان، از زمان اشغال تاکنون به شمار می روند.

در زمانی که زندگی مردم عربستان متکی به کشاورزی و گله داری بودند و این امور از منابع مهم اقتصادی آنها به شمار می رفت؛ مردم قطیف در اوج رفاه به سر می بردند و بر بیشتر مناطق از نظر ثروت، رشد و ترقی، برتری کامل داشتند.

اقتصاد قطیف تک قطبی نبود؛ حدود یک میلیون اصله نخل در قطیف و در احساء نیز حدود دو میلیون اصله نخل وجود داشت.

لؤلؤ نیز از دیگر ثروت های قطیف به شمار می رفت؛ این محصول تجارت پر سودی را به دنبال داشت. قطیف، در طول سال با نشاط بود، قطب تجاری کشور محسوب می شد و ساکنان کشورهای خلیج فارس و تجار هند برای انجام معامله به قطیف می آمدند.

قطیف دارای دو موسم (فصل) است:

الف) موسم صادرات: در این فصل چغندر قند از بندر تاریخی قطیف به دیگر مناطق صادر می شود.

ب) موسم صحرانشینی: در این فصل، مردم آنچه نیاز دارند - اعم از اقلام کشاورزی، دامی و دیگر احتیاجات - را برای خود ذخیره می کنند. خرما و کشاورزی، نه تنها برای مصرف داخلی کافی است؛ بلکه نیازهای دیگر کشورهای حوزه خلیج فارس را نیز تأمین می کند.

قطیف، افزون بر تأمین نیازهای خود، انار، انجیر، موز، هلو، لیمو، نارنج، خربزه و... را به مناطق دیگر صادر می کند.