شیعیان عربستان صفحه 143

3. هجرت به کویت:

کویت بیشتر از همه کشورهای شیخ نشین خلیج فارس از مهاجران نجد، احساء و... استقبال کرد؛ زیرا بحرین و کویت، کیان سیاسی واحدی به شمار می رفتند و اکثر قبایل، مذهب و تاریخ مشترکی داشتند. کویت ارتباط مخصوصی با احساء داشت. قبیله بنی خالد، کشور کویت را با این نام مستقل تأسیس کردند؛ زیرا بنی خالد که حاکمان منطقه بودند، قلعه ای به نام کوت ساختند و زعمای قبیله هر از چند گاهی به آنجا می رفتند.

آنها به سرعت بادیه نشین ها اطراف آن را گرفتند و سپس آل صباح در نزدیکی آن سکونت یافتند و با حمایت بنی خالد از ثروت های آن بهره مند شدند. به تدریج کوت به کویت تبدیل شد. این مطلب را همه تاریخ نویسان نقل کرده اند.

جامعه کویت در اوایل قرن هجدهم میلادی ثروت خاصی نداشت. تنها برخی از ساکنان کویت افزون بر ماهیگیری، به صید صدف نیز مشغول بودند. با آمدن آل صباح - که پس از آغاز حرکت وحشیانه وهابیت در مرکز و شرق عربستان بود - ، مهاجران و آوارگان بسیاری به این منطقه امن پناه بردند. بنابراین تشکیل جمعیت شهری کویت - قبل از نفت - به برکت مهاجرت های نجدیان و احسائیان بوده است.

گروه های اهل تسنن کویت عبارت اند از: طایفه حاکم سنی های نجد که با وهابیت مخالف بودند، سنی های عراق و احساء، سنی های فارس و برخی از طوایف قبیله ای مطیر و عجمان.

اهالی احساء، بحرانیون و عراقیون، اعراب شیعه کویت هستند. منطقه ای در جنوب منطقه شرقی در کویت وجود دارد که هم اکنون نیز با نام «احساویه»