شیعیان عربستان صفحه 154

کردند و حتی برخی تا شام رفتند؛ زیرا می خواستند از ستم وهابی ها در امان باشند. در این هنگام و پس از ظهور نفت در منطقه، هجرت از نجد به این منطقه به صورت گسترده ای شروع شد.

آل سعود در چهار دهه اخیر با وضع قوانین جدید در راستای اهداف، نقشه و تعصبات مذهبی، طرح هایی درباره استخدام و اعطای خدمات به مهاجران جدید (وهابی ها) و محروم کردن شیعیان از کار ارائه کرده و با این کار ضربه بزرگی به شیعه منطقه زده است.

با این طرح، تمام بادیه نشینان در ضمن طرحی نظامی - سیاسی که پادشاه، نام آن را طرح «هِجَر» گذاشت، قبایل عجمان، بنومره، هواجر و برخی از طوایف سبیع، عوازم، مطیر، بنی خالد و طوایفی از قبیله بریمی، همچون: مناصیر و قبیله ابومنذر (با زعامت قران بن مانع) در منطقه ساکن شدند. این طرح در دهه دوم قرن بیستم میلادی انجام گرفت.

در دوران حمدان بن زائد (حاکم ابوظبی) طوایف مختلفی در جنگ بودند. در یک طرف جبهه جنگ؛ مناصیر، مزاریع و بنویاس و در طرف دیگر عوامر، ابوشماس و دروع قرار داشتند. همگی به عبدالله بن جلوی حاکم احساء پناه بردند و به احساء پناهنده شدند. از آن زمان، طایفه مناصیر با زعامت راشدبن مانع در اواخر دهه دوم میلادی در احساء مستقر شدند و پس از آنها در سال 1925 م طوایف عوامر و دروع نیز به آنان پیوستند.

در همین سال ها یعنی سال 1923 م قبیله دواسر نیز که اصلاحات اقتصادی سیاسی بحرین را رد کردند، با درخواست ملک عبدالعزیز در منطقه دمام ساکن شدند؛ اما با افزایش استخراج نفت در دهه چهل میلادی، بسیاری از افراد جنوب