شیعیان عربستان صفحه 236

- تهمت و افترا به شیعه در آثار، کتب و رسانه های عمومی به صورت گسترده؛

- جلوگیری از نشر و پخش کتب و منشورات شیعی.

مظلومیت تشیع

از نخستین روز پس از رحلت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله که امت اسلام به دو دسته تقسیم شدند، طرفداران خلافت تازه، افراد پایبند به کلام و سخن رسول الله صلی الله علیه و آله درباره وصایت و خلافت علی علیه السلام را در معرض هجمه قرار دادند.

مسلمانان نور غدیر را از یاد نبرده بودند و خطبه الهی رسول الله صلی الله علیه و آله در غدیر - مَن کُنتُ مَولاه فَهذا عَلیٌ مَولاهُ - در گوش جانشان طنین انداز بود؛ اما به جز اندکی، بقیه از ترس شمشیر و برچسبِ ارتداد سکوت کردند.

در آن روزگار، اگر احدی از بیعت خودداری می کرد، اگر چه دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله باشد، خانه اش به آتش کشیده می شد و باید منتظر قتل و غارت جان و مال خویش می بود.((1))

اگر برترین و عزیزترین صحابی رسول الله صلی الله علیه و آله و نخستین مسلمان امت اسلام مخالفت می ورزید، او را با دستان بسته و ریسمان به گردن، برای بیعت به سوی مسجد می کشاندند. خانه نشین شدن فاتح خیبر و خلیفه واقعی رسول الله صلی الله علیه و آله ، بزرگ ترین سند مظلومیت تشیع از همان صدر اسلام است. آنان به قتل و غارت تشیع اکتفا نکردند و لعن علی علیه السلام را به جای خطبه رسول الله صلی الله علیه و آله در منابر اجباری کردند. فشار روزافزون بر اهل بیت رسول الله و ائمه اطهار علیهم السلام