شیعیان عربستان صفحه 253

جریان تکفیر و قتل عام قبیلۀ مالک بن نویره و اما بعدها به دنبال به دست آوردن بهانه ای برای مشروعیت و مقبولیت بخشیدن به اعمال نامشروع خود موضوع غلو را دست آویز قرار داده و شروع آن زمانی بود که غالیان (غلات) در مدح و ستایش آنها غلو بسیار کردند و حتی مقامی فراتر از امامت و عصمت برای آنها قائل شدند؛ زیرا برخی غالیان به الوهیت حضرت علی علیه السلام و بعضی امامان دیگر حکم کردند،((1)) جمیع پژوهشگران و محققان منصف معتقدند، شیعیان اصیل، هرگز چنین اعتقادی نداشته اند و این حربه، ساخته و پرداخته خود این دشمنان بوده است تا بهانۀ کافی داشته باشند. دشمنان، موضوع غلات را به صورت یک جریان فکری منحرف در بین شیعیان به وجود آوردند. آنها در مقابل ائمه علیهم السلام موضع گیری کرده و آنان را طرد کردند.

پس از مدتی، حساسیت و واکنش به غلو، میان مسلمانان دیگر، بر ضد شیعیان دوچندان شد. بعدها این امر به گونه ای تشدید شد که حتی اگر کسی به حق به ستایش ائمه علیهم السلام می پرداخت، از اتهام غالی بودن مصون نمی ماند.

در کتب رجالی به موارد زیادی از این نوع، برخورد می کنیم که اشخاصی به غلو متهم شده و تضعیف شده اند؛ در حالی که چنین نبوده و این کار برخاسته از همین قضایا بوده است. به این لحاظ، بعضی از علما در کتب رجالی، در مورد انتساب غلو به برخی اشخاص اظهار تردید کرده اند.