شیعیان عربستان صفحه 378

احتجاج و مقاومت

در کشوری مانند عربستان قانونی وجود نداشت و حاکمان آن براساس میل خود، به هر طریقی که می خواستند تصمیم می گرفتند و چندان به مصلحت کشور و مردم توجه نداشتند.

شیعیان از اسلاف مطهر خویش آموخته اند که بهترین راه برای رسیدن به هدف، گفتگو و احتجاج است. بزرگان شیعه در عربستان نیز همین راه را در پیش گرفتند و گفتگو و مفاهمه را بهترین راه حل مشکل خود، جامعه و حکومت می دانستند.

بر این اساس در سال های 1924 - 1913 هیئت ها و نامه هایی برای حاکمان سعودی، مبنی بر وجود مشکلات و حل آنها فرستادند؛ اما نه تنها اهتمام نکردند بلکه به آنها جواب رد دادند. در سال 1925 مجلس ملی در قطیف تشکیل شد و ریاست این مجلس بر عهده محمدعلی بن احمد جشی بود.

این مجلس به سبب فشارهای زیاد اقتصادی از ناحیه زکات مضاعف، جهاد طبقه بندی شده و غرامت های ظالمانه تشکیل شد. این فشارها سبب گسترش فقر و گرسنگی در میان مردم منطقه و پر شدن زندان ها از بدهکاران مالیاتی شده بودند.

هدف از تشکیل این مجلس، مقابله با این فشارها از طریق ارسال هیئت ها، نامه ها و تقاضای حذف این مالیات ها و آزادی سریع زندانیان بود. تلاش آنان به صورت جزئی نتیجه داد و تعدادی از زندانیان آزاد شدند و این به واسطه امضای مجلس صورت گرفت.