شیعیان عربستان صفحه 38

«قاموس المحیط»، معنای لغوی آن را چنین بیان می کند:

شیعه کسی بودن، عبارت از پیروی از او و یاری کردن اوست.((1))

بنابراین از نظر لغوی، به عده یا گروهی که از موضوع خاص و امر واحدی پیروی کنند، شیعه گفته می شود؛ مانند: شیعه علی علیه السلام ؛ یعنی کسانی که پس از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله ، معتقد به امامت حضرت علی علیه السلام هستند و امامت را خارج از فرزندان او نمی دانند. این کلمه، اسم خاص آنها قرار گرفته است.

شیعه در اصطلاح

«شیعه» در اصطلاح به کسانی اطلاق می شود که معتقدند همان گونه که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله از سوی خداوند، منصوب شده است، پیامبر نیز به دستور خداوند حضرت علی علیه السلام را به عنوان خلیفه و امام پس از خویش منصوب و معرفی کرده است.

شهرستانی می گوید:

به کسانی که فقط از علی علیه السلام پیروی کرده و امامت و خلافت را به سبب نص و وصیت پیامبر صلی الله علیه و آله پذیرفته اند، «شیعه» اطلاق می شود.((2))

«ابن حزم» می نویسد:

هر کس با این گفته موافق باشد که پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله ، علی علیه السلام ، افضل مردم و احق آنها به امامت است و امامت در اولاد او ادامه می یابد؛ پس او «شیعه» است.((3))

1- ) قاموس المحیط، ماده شاع، ج 3، ص 47.
2- ) شهرستانی، ملل و النحل، ج 2، ص 47.
3- ) ابن حزم، الفصل، ج 2، ص 113.