شیعیان عربستان صفحه 396

همان نظر کافران است که می گفتند: «ما نَعْبُدُهُمْ إِلاّ لِیُقَرِّبُونا إِلَی اللّهِ زُلْفی»؛((1)) اینها را نمی پرستیم مگر به سبب اینکه ما را به خدا نزدیک می کنند.

شفاعت از دیدگاه صحابه

طلب شفاعت از صحابه ای مثل انس بن مالک،((2)) سوادبن قارب و از رسول اکرم صلی الله علیه و آله رسیده است و خود پیامبر صلی الله علیه و آله نیز در چند جا، خود را صاحب شفاعت در قیامت معرفی کرده است.

به خلاف آنچه وهابیت می گویند، معنای شفاعت، طلب و درخواست چیزی از صاحب شفاعت برای شفاعت شونده است که به گونه ای می تواند در کنار دعا و هم ردیف آن قرار گیرد و نیازهای شرعی را برآورده کند؛ همان گونه که خداوند متعال می فرماید: {مَنْ یَشْفَعْ شفاعَهً حَسَنَهً یَکُنْ لَهُ نصیبٌ مِنها}((3))

همان گونه که جواز دعا از ضروریات دین است، شفاعت نیز در جواز، همان رتبه را دارد. خلاصه آنکه پیامبر و ائمه اطهار علیهم السلام و اکثر صحابی بزرگ رسول

1- ) زمر / 3.
2- ) 1. جامع الصحیح، ج 4، ص 621، ح 2433. 2. اسد الغابه، ج 3، ص 375. 3. الاصابه، ج 2، ص 96. 4. مسند احمدبن حنبل، ج 1، ص 301. 5. سنن نسائی، ج 1، ص 172. 6. سنن دارمی، ج 1، ص 323. 7. صحیح بخاری، ج 5، ص 145.
3- ) نساء / 85.