شیعیان عربستان صفحه 41

در تمام جنگ ها به طور فعال همراه امام علی علیه السلام بودند. برخی از پرچم های این قبایل، با عنوان «رایات الله» نام گذاری شده اند. خلاصه اینکه شیعیان الشرقیه نه تنها در جنگ؛ بلکه در سایر امور در خدمت امام علی علیه السلام بودند و در هر امری که امام می فرمود، بسیج شده، شرکت می کردند.

پس از شهادت امام علی علیه السلام اموی ها برای تسلط بر این منطقه بسیار کوشیدند؛ اما روح و جان مردم این مناطق، چنان با محبت اهل بیت علیهم السلام عجین شده بود که اجازه نمی دادند، اموی ها بر آنها مسلط شوند. پس از اموی ها عباسی ها نیز سعی کردند تا بر این سرزمین چیره شوند؛ اما با دیدن مقاومت آنها، ترجیح دادند که آنها را به حال خود واگذارند. در نتیجه «الشرقیه» - که به طور عمده از شیعیان بودند - به مرکز و مأمن مخالفان حکومت عباسیان تبدیل شد.

با این حال، حاکمان عباسی نمی خواستند که مشکلی بر مشکلات خود بیفزایند؛ زیرا خلفای عباسی افزون بر درگیری با حکام شامات، بر سر خلافت نیز با هم درگیری داشتند - که بیشتر این درگیری ها بلند مدت بود - . این امر باعث می شد، سرزمین الشرقیه را - که مخفیگاه مخالفان آنها بود - تحریک نکنند.

در اواخر حکومت بنی عباس، «قرامطه»، به منطقه الشرقیه حمله کردند و پس از کشتار و غارت، بر این منطقه تسلط پیدا کردند. مشخص نیست که آنان دقیقا چند سال بر این منطقه مسلط بودند؛ اما مسلم است که در سال 466 ه- . ق، شیعیان منطقه، تحت لوای «العیونیون الشیعه»، به مرکز حکومت قرامطه حمله کردند و پس از شکست آنها، حکومت را باز پس گرفتند. در تاریخ آمده است که «العیونیون» حدود 170 سال حکومت کردند.

پس از العیونیون، حکومت به دست «بنی عقیل» و پس از آن به دست