بررسی ریشه های تاریخی تشیع در افغانستان صفحه 100

1- ([1]) طبقات ناصری ج 1 ص 39.

2- ([2]) روضات الجنات فی اوضاع مدینه هرات ص 355-356.

تشرف به اسلام مذهب تشیع را انتخاب کرد و دستور داد که در آغاز فرمان های دولتی نام اهل بیت علیهم السلام را درج نمایند و جانشین او محمد خدابنده اولجایتو (704-716 هجری) پس از آنکه اسلام آورد مدت کوتاهی از فقه شافعی پیروی نمود و با ارشاد و راهنمایی علامه حلی به تشیع گرائید. در زمان حکومت این دو تن و جانشینان شان سادات احترام بی سابقه ای یافتند. علامه حلی متوفای 726 هجری در دربار اولجایتو دارای مقام و منزلت بودند.((1))

وقتی

خدابنده در سال 709 هجری رسماً مذهب را پذیرفت عده زیادی از مغولان به متابعت از او مذهب شیعه را برگزیدند وی دستور داد که در سراسر ایران و خراسان و در تمام قلمرو حکومت ایلخانی در منابر و مساجد خطبه به نام دوازده امام علیهم السلام خوانده شود و سکه به نام ائمه اثنا عشر علیهم السلام زده شد با توجه به آنکه قبل از آن شیعه در ایران در اقلیت بودند تنها شهرهایی مانند: قم و کاشان و سبزوار شیعه در اکثریت بودند و از آن زمان به بعد بتدریج مذهب تشیع در تمام نقاط مختلف ایران گسترش یافت تشیع خدابنده در ترویج و گسترش مذهب در هزاره جات تأثیر فراوان داشت که مرحوم سلطان الواعظین در کتاب شبهای پیشاور در صفحه 165 و 167 از غازان خان و سلطان محمد خدابنده ستایش کرده است.

امرای سربداریه که حدود 50 سال از سال 737 تا 788 هجری در سبزوار و اطراف آن حکومت کردند نیز در گسترش تشیع در ایران سهم مؤثر داشتند. بعد از سقوط سربداریه زندگی بر سادات تشیع در ایران مشکل شد و عده زیادی از آنان در عهد شاهرخ از سبزوار مهاجرت کرده و در میان مردم هزاره پناهنده شدند و هزاره های افغانستان از سادات مهاجر به گرمی