بررسی ریشه های تاریخی تشیع در افغانستان صفحه 149

1- ([1]) محمدبن حسن طوسی، اختیار معرفه الرجال، ص 120.

2- ([2]) آیت الله سیدابوالقاسم خوی، معجم رجال الحدیث، و تفصیل طبقات الرواه ج 3 ص 19.

3- ([3]) شیخ صدوق کمال الدین وتمام النعمه ص 497.

کابل در طول تاریخ مرکز شیعیان بوده است. در زمان دولت مارکسیستها به دلیل فضای بازی که برای آنها فراهم شده بود شیعیان تقریبا نیمی از جمعیت شهر کابل را تشکیل می دادند و برعکس در زمان حکومت طالبان به دلیل فشارهایی که بر شیعیان وارد کردند اکثر آنان کابل را ترک کردند. پس از فروپاشی طالبان و توافق نامه بُن باز شیعیان مجدداً به کابل بازگشتند. اکنون شیعیان جمعیت قابل توجهی را تشکیل می دهند. قزلباشهای کابل نیز از گروهای بزرگ شیعی به شمار می آیند.

تشیع در بدخشان:

سرزمین بدخشان از همان سالهای نخست ورود اسلام به افغانستان زمینه پذیرش تشیع را داشت. در کتاب «بحروالانساب» از حضور برخی از نوادگان امام زین العابدین علیه السلام به بدخشان مطالبی نقل شده است که وجود تشیع را تا قرن سوم نشان می دهد.((1))

مذهب شیعیان بدخشان اکثراً شیعه اسماعیلیه است و عده ای هم از پیروان مذهب حنفی می باشند. شیعیان اثناعشری متشکل از اقوام هزاره و تاجیک نیز حضور چشم گیری در این شهر دارند.