بررسی ریشه های تاریخی تشیع در افغانستان صفحه 182

وارد افغانستان نمودند. امیر از پایتخت گریخت و پسرش محمدیعقوب خان بر تخت نشست و با فشار انگلیسی ها پیمان خفت بار «گندمک» را امضا نمود. با این پیمان بسیاری از مناطقی که اکنون در پاکستان قرار دارد به انگلیسی ها واگذار شد. در سوم سپتامبر سال بعد (1879

م) نماینده انگلستان (سرلوئی کاوانیا) به دست افغانها کشته شد. پس از آن بار دیگر ژنرال رابرش در دوازده اکتبر (حدوداً چهل روز بعد از آن واقعه) کابل را اشغال نمود، محمدیعقوب را برکنار کرد و در 22 ژوئیه1880میلادی عبدالرحمن خان را بر تخت سلطنت نشاند.

در مجموع دوران حکومت شیرعلی خان آرامش نسبی به هزاره جات حکم فرما گردید. هزاره ها (شیعیان) نه تنها با دولت درگیری نداشتند بلکه از حامیان امیرشیر علی خان نیز بودند. اتفاقاً امیر مذکور از شاهان روشن فکر، کم تعصب و رعیت پرور بود.((1))

عبدالرحمن خان و دفاع شیعیان

سخت ترین دوران تاریخ هزاره ها (شیعه ها) از زمان عبدالرحمن خان آغاز شد. وی از همان ابتدای به قدرت رسیدنش به سرکوبی هزاره ها پرداخت. آلام و مصائبی که در آن زمان بر مردم هزاره وارد شد، اگر به کوه وارد شده بود متلاشی می شد. عبدالرحمن تصمیم داشت که حتی یک نفراز این مردم زحمتکش را در هزاره جات باقی نگذارد. اما خون ناحق پروانه، شمع را امان نداد که شب را سحر کند! و یا به قول شاعر:

چراغی را که ایزد برفروزد هرآن کس پُف کند ریشش بسوزد.

اما خواست خداوند بود که این مردم به انقراض کشیده نشوند.