بررسی ریشه های تاریخی تشیع در افغانستان صفحه 183

1- ([1]) یزدانی دفاع هزاره ها ص 31 و تلخیص از میریزدان بخش کرم گزاری چاپ پاکستان.

امیرعبدالرحمن در سال 1880 میلادی برای به دست آوردن قدرت در کابل با حریفان خود درگیر بود. میران (بزرگان) هزاره همنوا و مؤید او بودند. آنان معتقد بودند که روابط امیر جدید به همان شکل و فرم سابق خواهد بود و همان قول و قراری را که با امیر سابق (امیر شیرعلی خان) داشتند در سر می پروراندند، اما حقیقت به شکل دیگری تغییر یافت.

امیرعبدالرحمن از سال 1880 الی 1891 میلادی، به مدت ده سال با لشکرکشی های پی درپی به هزاره جات و قتل عام هزاره ها جنایاتی را مرتکب شد، که در تاریخ افغانستان و کشورهای منطقه بی سابقه بود.

بعد از تسخیر هزاره جات دست به شکنجه های گوناگون افراد و جمع آوری سلاح، مصادره اموال، تخریب منازل، دست اندازی به زنان شیعه و تقسیم دختران و زنان به افسران و درجه داران عسکری، جمع آوری علما و روحانیون، بزرگان و میران سرانجام هزاره ها (شیعه ها) مجبور شدند، برای دفاع از جان و مال و حیثیت و شرف خود در برابر دولت قیام نمایند. در سالهای 1307 خصوصاً 1308 هجری آتش جنگ در بیشتر هزاره جات شعله ور گردید و مردم با دست خالی در برابر دولت حماسه های بزرگی آفریدند.