بررسی ریشه های تاریخی تشیع در افغانستان صفحه 184

در تمام دوران حکومت 21 ساله عبدالرحمن هیچ روزی نبود که در یک گوشه ای از هزاه جات مردم به آتش ظلم او نسوزند و قتل عام نشوند. شدیدترین کشتار مردم هزاره جات بین سالهای 1306 تا 1312 هجری بود. از نظر وی گناه کار و بی گناه مفهوم نداشت فقط هزاره بودن، یعنی شیعه بودن خود جرم بود که باید کشته می شد.((1))

اعلان جهاد علیه هزاره ها در سراسر افغانستان

عبدالرحمن به این باور رسید که هرگاه قوایش در هزاره جات با شکست مواجه شود، سایر مناطق نیز دست به قیام علیه بیدادگری حکومت خواهند زد. از این رو به خاطر جلوگیری از قیام های مناطق دیگر احساسات مذهبی اهل تسنن و جماعت را تحریک نموده آنها را به گرفتن غنایم و اسرای هزاره ترغیب و تشویق نمود و رسماً به تمام مردم افغانستان نابودی کامل هزاره ها را پیشنهاد داد.

مرحوم کاتب ذیل شرح حوادث جنگ در جنوب هزاره جات می نویسد:

«... آتش حرب به شدت شعله ور گشته، طناب جنگ دراز گردیده تا که حضرت والا به فتوای علما ملت و فضلای پایه سریر سلطنت اشتهار کفر طوایف مذکوره هزاره را صادر فرمود، از تمام