بررسی ریشه های تاریخی تشیع در افغانستان صفحه 210

1- ([1]) افغانستان وزارت امور خارجه ص 163.

افغانهای کوچی به رهن بگذارند و همین ظلم و بی عدالتی باعث شد که مردم شجاع و قهرمان شهرستان به رهبری ابراهیم بیک بچه گاو سوار در زمستان 1324 ش قیام کرده و مأمورین دولت ظاهرشاه را اعدام انقلابی کردند و پنج سال بعد از قیام مردم شهرستان روحانی بزرگ علامه سیداسماعیل بلخی در صدد قیام مسلحانه برآمد. اما با نفوذ یک نفر خائن در جمع علامه بلخی و هم رزمانش دولت از نقشه آنها آگاه شد سرانجام در سفر نوروز 1329 شهید بلخی و هم رزمانش دستگیر و زندانی شدند.

بلخی که آغازگر قیام مسلحانه علیه حکومت فاسد ظاهرشاه بود، با 14 نفر از یاران خود به مدت 15 سال در محبس (زندان) دهمزنگ کابل به سر بردند. بلخی در زندان کابل ادبیات انقلاب اسلامی افغانستان را پی ریزی نمود و گوینده ترین اشعار را سرود به قسمی که از اغلب اشعار او بوی خون و انقلاب به مشام می رسد. وی دارای ابتکار و خلاقیت بود. او در اشعار خود پیروزی ملت های دربند را در خون می داند آنجا که می فرماید:

جوانان در قلم رمز شفا نیست

دوای درد استبداد خون است

ز خون بنویس بر دیوار ظالم

که آخر سیل این بنیاد خون است

تا خون نریخت قومی هرگز

نگشت آزاد

ماراست نیز سهمی زین افتخار داریم

بلخی ز زندان هر نقش همت می کند

هان! ای جوانان همتی، این

است پیغام جوانان

رژیم ظاهرشاهی برای از بین بردن شخصیت های مهم و با کفایت شیعه روش خاصی داشت؛ آنان این گونه افراد را بدون سروصدا از بین می بردند. از باب نمونه غلام نبی بیگ چپه شاخ از شخصیت های معروف هزاره را بعد از 18 سال زندان توسط نائب الحکومه وقت مسموم کرد.