بررسی ریشه های تاریخی تشیع در افغانستان صفحه 274

احزاب

الف) اتحاد هفتگانه

پس از آنکه قیام های مردمی علیه رژیم کمونیستی کودتاچیان آغاز شد، آگاهان و روشنفکران شیعه و سنی در پاکستان و ایران سازمانها وتشکیلات سیاسی، نظامی تشکیل دادند تا قیام ها مردمی را هدایت و رهبری کنند. پاکستان به دلیل نزدیکی اش به افغانستان و امکان کسب خبر از داخل افغانستان محل مناسبی برای فعالیت احزاب و گروههای مقاومت مجاهدین گردید. دولت پاکستان برای اینکه فعالیت گروههای اهل تسنن متحدتر و منسجم تر باشد و امکان کمک و پشتیبانی آنها با سهولت بیشتری انجام گیرد، سعی کرد از تعداد گروهها کاسته شود، در اثر فشارهای پاکستان تعداد احزاب موجود در پیشاور محدود شد و نهایتاً هفت حزب رسماً مورد قبول واقع شد و اتحاد هفتگانه مجاهدین را تشکیل دادند که عبارت بودند از:

1- حزب جمعیت اسلامی افغانستان به رهبری برهان الدین ربانی

2- حزب اسلامی افغانستان به رهبری گلبدین حکمتیار

3- حزب اسلامی افغانستان به رهبری یونس خالص

4- جبهۀ ملی نجات افغانستان به رهبری سبقت الله مجددی

5- مفاد ملی افغانستان به رهبری سید احمد گیلانی

6- حرکت انقلاب اسلامی افغانستان به رهبری مولوی محمد نبی محمدی

7- اتحاد اسلامی افغانستان به رهبری عبدالرب رسول سیاف

البته احزاب سنی مذهب چند بار دیگر ائتلاف کرده و جبهه واحدی را به نام «اتحاد اسلامی» در سال 1358 تشکیل دادند که رهبری آن بر عهده عبدالرب

رسول سیاف بود که پس از مدتی از هم پاشید و رهبران احزاب اسلامی هر یک احزاب و گروههای قبلی خود را فعال کردند. اتحاد هفتگانه آخرین ائتلاف