راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 116

آیۀ شریفه،کیفر کسانی را که به آیین نیاکان خود برگردند،تعیین نفرموده و تنها به مدح و ستودن شکرگزارانی که شایستگی پاداش وی را دارند اکتفا نموده است که گروندگان به آیین پیشینیان خود،از پاداش و مغفرت خداوند برخوردار نخواهند بود.

رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله در روایات متعدّدی که در این کتاب به بررسی آن ها خواهیم پرداخت بر این معنا تأکید فرموده است.

برای حفظ شخصیّت صحابه نمی توان این آیۀ شریفه را به طلیحه و سجاح و اسود العنسی تفسیر نمود،زیرا آنان به آیین نیاکان خود برگشتند و در زمان حیات رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله ادّعای نبوّت کردند که پیامبر صلّی اللّه علیه و اله با آنان جنگید و بر آن ها پیروز گردید؛ همان گونه که نمی توان آن را دربارۀ افرادی چون«مالک بن نویره»و طرفدارانش که به دلایل گوناگونی از پرداخت زکات در زمان ابو بکر خودداری کردند تفسیر نمود.

از جمله دلایل آن ها برای نپرداختن زکات این بود که حقیقت امر بر آنان روشن نشده بود؛زیرا در حجّه الوداع با رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله به حج رفتند و آن روز که پیامبر صلّی اللّه علیه و اله علیّ بن ابی طالب را در غدیر خم به خلافت برگزید با علی علیه السّلام بیعت کرده بودند، همان گونه که خود ابو بکر نیز با امام بیعت کرده بود؛امّا با شنیدن خبر رحلت پیامبر صلّی اللّه علیه و اله شاهد رسیدن فرستادۀ خلیفه بودند که درخواست زکات برای ابو بکر،خلیفۀ جدید می کرد.[ازاین رو،از پرداخت زکات خودداری کردند]این رویدادی است که تاریخ به بهانۀ حفظ شخصیّت صحابه نخواسته به عمق آن بنگرد.

از دیگر دلایل بر این معنا اینکه به گواهی عمر و ابو بکر و عدّه ای از صحابه که خالد بن ولید را در کشتن مالک بن نویره سرزنش کردند،مالک و پیروانش مسلمان بوده اند و تاریخ گواهی می دهد ابو بکر خون بهای مالک را از بیت المال به متمّم (برادر مالک)پرداخت و از کشته شدن مالک پوزش طلبید.بدیهی است اگر کسی از اسلام برگردد واجب القتل است و نباید دیه اش از بیت المال پرداخت شود و از کشته شدن او نباید پوزش بخواهند.

از همه مهم تر اینکه مراد از آیۀ واپس گرایی و انقلاب مستقیما صحابه ای است که