- سخنی با خواننده 1
- مقدمۀ چاپ پنجم 3
- یادداشت مترجم 5
- پیش گفتار 7
- زندگی من 10
- اشاره 10
- به سوی خانۀ خدا 13
- سفر موفّقیّت آمیز 22
- دیدار در کشتی 26
- نخستین دیدار از عراق 32
- عبد القادر گیلانی و امام موسی کاظم علیه السّلام 33
- تردید و پرسش 40
- سفر به نجف 45
- دیدار با علما 47
- دیداری با سیّد محمّد باقر صدر 55
- دودلی و سرگردانی... 65
- به سوی حجاز 71
- آغاز پژوهش 84
- اشاره 84
- صحابه از دیدگاه شیعه و اهل سنّت 86
- 1.صحابه در صلح حدیبیّه 91
- صحابه در تاریخ 91
- 2.صحابه و ماجرای غم انگیز«یوم الخمیس» 94
- 3.صحابه در سپاه اسامه 99
- ارزیابی صحابه 113
- 1.قرآن و صحابه: 113
- اشاره 113
- الف)آیۀ انقلاب(واپس گرایی) 115
- ب)آیۀ جهاد 117
- پ)آیۀ خشوع 119
- 2.پیامبر و صحابه 120
- الف)روایت حوض 120
- ب)روایت رغبت به دنیا 121
- الف)اقرار صحابه به تغییر دادن سنّت پیامبر صلّی اللّه علیه و اله 122
- 3.دیدگاه صحابه دربارۀ یکدیگر 122
- ب)از سر نماز نیز نگذشتند! 127
- پ)گواهی صحابه به زیان خویشتن 128
- ت)گواهی ابو بکر و عمر به زیان خویشتن 129
- سرآغاز بیداری 144
- اشاره 144
- گفت وگو با یکی از دانشمندان 145
- انگیزه های آگاهی 159
- اشاره 159
- 1.تصریح امر خلافت 159
- 2.اختلاف زهرا علیها السّلام و ابو بکر 163
- 3.شایستۀ پیروی 166
- 4.تأکید روایات بر وجوب پیروی از علی علیه السّلام 173
- وجوب پیروی از اهل بیت در روایات 180
- 1.روایت ثقلین 180
- 2.روایت کشتی نجات 193
- 3.آن که از زندگی با من شادمان است 195
- اشاره 200
- اجتهاد در برابر نصّ،منشأ تمام کژروی ها 200
- نام اهل سنّت و جماعت از کجا پیدا شد؟ 208
- اشاره 211
- گفت وگو با دوستان 211
- خداوند این گونه هدایت می کند 217
- اشاره 228
- فهرست ها 228
- آیات شریفه 229
- روایات 234
- کتاب ها 237
- مکان ها 239
- اشخاص 243
- کتاب نامه 249
- ملخّص 253
در مدینۀ منوّره با رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله می زیستند و به انقلاب و واپس گراییی که بلافاصله بعد از وفات رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله به وجود آمد اشاره می کند.روایات رسیده از پیامبر صلّی اللّه علیه و اله این مطلب را به گونه ای روشن و واضح می گرداند که جایی برای تردید باقی نمی ماند که به بیان آن خواهیم پرداخت.علاوه بر آیات و روایات،تاریخ نیز بهترین گواه بر انقلاب و دگرگونیی است که پس از رحلت پیامبر صلّی اللّه علیه و اله پیش آمد و اگر کسی پیش آمدها و حوادثی را که بین صحابه و در جمع آنان به وجود آمد مورد ارزیابی قرار دهد، می بیند تنها شمار اندکی از آنان نجات یافتند.
ب)آیۀ جهاد
خدای سبحان فرمود: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ما لَکُمْ إِذا قِیلَ لَکُمُ انْفِرُوا فِی سَبِیلِ اللّهِ اثّاقَلْتُمْ إِلَی الْأَرْضِ أَ رَضِیتُمْ بِالْحَیاهِ الدُّنْیا مِنَ الْآخِرَهِ فَما مَتاعُ الْحَیاهِ الدُّنْیا فِی الْآخِرَهِ إِلاّ قَلِیلٌ إِلاّ تَنْفِرُوا یُعَذِّبْکُمْ عَذاباً أَلِیماً وَ یَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَیْرَکُمْ وَ لا تَضُرُّوهُ شَیْئاً وَ اللّهُ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ؛ (1)ای کسانی که ایمان آورده اید،چرا هرگاه به شما گفته شود در راه خدا بسیج شوید اهمال کاری می کنید،آیا به زندگانی دنیا به جای آخرت خشنود گشته اید؛ همانا بهرۀ زندگانی دنیا در آخرت جز اندکی نیست.)
این آیۀ شریفه به صراحت گویای این است که صحابه از رفتن به جهاد خودداری می کردند،با اینکه می دانستند بهرۀ زندگی دنیا اندک است.با این وصف به آن،میل و رغبت نشان دادند تا آنجا که خداوند آن ها را تهدید کرد که ایشان را به عذاب دردناکی مبتلا می فرماید و گروه دیگری را به جای آن ها برمی گزیند.
در آیات فراوانی تهدید به جایگزینی آنان وارد شده است که این خود،دلیل روشنی است بر اینکه آن ها در موارد متعدّدی از رفتن به جهاد خودداری کرده اند.
در این آیۀ شریفه آمده است: وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا یَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَیْرَکُمْ ثُمَّ لا یَکُونُوا أَمْثالَکُمْ؛ 2
1- 1) .توبه(9)آیه های 38 و 39.