راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 12

بودند ویژگی خاصی داشت.سنگ بنای این عقیده زمانی نهاده شد که یکی از فرزندان شیخ احمد تیجانی از الجزایر وارد شهر قفصه شد و در منزل سماوی مسکن گزید.

عدّۀ زیادی از مردم این شهر به ویژه خانواده های دانش دوست و ثروتمند،این مسلک صوفیگری را گردن نهادند و در ترویج آن کوشیدند و من با این نام در خانۀ سماوی که بیش از بیست خانوار در آن سکونت داشتند،همچنین در خارج آن در بین کسانی که ارتباطی با طریقت تیجانی داشتند محبوبیّتی کسب کردم؛به همین جهت عدّۀ زیادی از بزرگان،که در مراسم نماز جماعت شب های ماه رمضان حاضر می شدند،سر و دست های مرا می بوسیدند و با تبریک گفتن به پدرم بیان می داشتند که «این بندۀ شایسته،از برکات مولای ما شیخ احمد تیجانی است».

شایان ذکر است طریقت تیجانی،در حدّ زیادی،در مغرب و الجزایر و تونس و لیبی و سودان و مصر رواج داشت و پیروان این طریقه،تعصّب ویژه ای دارند.آنان آرامگاه سایر بزرگان را زیارت نمی کنند و بر این باورند جز«شیخ احمد تیجانی»که علم خود را با وجود سیزده قرن فاصله مستقیما از شخص پیامبر صلّی اللّه علیه و اله گرفته،سایر بزرگان،سلسلۀ علوم خود را از یکدیگر دریافت کرده اند و از وی نقل می کنند که پیامبر صلّی اللّه علیه و اله نه در خواب،بلکه در حال بیداری پیش وی آمده است.طرفداران او اعتقاد دارند فضیلت نماز کاملی را که شیخ احمد تیجانی به آنان آموخته از چهل ختم قرآن کریم بیشتر است.ما برای پرهیز از اطالۀ سخن در اینجا بیش از این دربارۀ مسلک تیجانی بحث نمی کنیم و در بخشی دیگر از این کتاب به یاری خدا دربارۀ آن به بحث خواهیم پرداخت.

من نیز مانند سایر جوانان شهر بر همین عقیده نشوونما کردم.بحمد اللّه همۀ ما مسلمانان سنّی و پیرو مذهب مالک بن انس(پیشوای دار الهجره)می باشیم،ولی با سایر پیروان روش صوفیگریی که در شمال آفریقا گسترده است تفاوت داریم.

این روش فقط در شهر قفصه در قالب فرقه های تیجانی و قادری و رحمانی و سلامی و عیساوی شکل می گیرد و هریک دارای طرفداران و پیروانی می باشند که