راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 159

تا زنده هستم،صفا داده و پاک گردانده ام.

پروردگارا!ما را در زمرۀ امّت پیامبر و اهل بیتش زنده بدار و بر پایبندی به سنّت آن ها بمیران و با آنان محشور گردان،زیرا فرستاده ات فرمود:«و یحشر المرء مع من یحبّ؛انسان دوستدار هرکس باشد با او محشور می گردد.»

بدین ترتیب،من به پایه و اصل خویش بازگشتم.پدرم و عموهایم با شجره نامه ای که در اختیار داشتند از ساداتی بوده اند که تحت فشار ستم عبّاسیان از عراق فرار کرده و به شمال افریقا پناهنده شدند و در تونس اقامت گزیده اند و تاکنون نیز بقایای آن ها وجود دارد و هم اکنون تعداد زیادی نظیر ما در شمال افریقا هستند که آن ها را بدان جهت که از سلالۀ رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله می باشند اشراف و بزرگان می خوانند،امّا آنان در گمراهی ها و فریب کاری های امویان و عبّاسیان به بیراهه رفتند و منحرف گردیدند و جز همان احترام و سپاسی که مردم برای آن ها قایلند چیز دیگری از واقعیّت ها برای شان باقی نمانده است.

خدای را به هدایتش شکر و سپاس،ستایش خدایی را که هدایتم بخشید و چشم دلم را گشود و به حقیقت رهنمونم گشت.

انگیزه های آگاهی

اشاره

دلایل فراوانی باعث آگاهی من شد که در این فرصت جز بیان چند نمونه از آن برایم مقدور نیست:

1.تصریح امر خلافت

هنگام ورود در این مبحث خود را ملزم کردم جز به روایات مورد اتّفاق شیعه و سنّی تکیه و استناد نکنم و روایاتی را که مورد قبول یک دسته است کافی ندانم؛ به همین دلیل در پی بررسی اندیشه ای برآمدم که بین ابو بکر و علیّ بن ابی طالب قایل به برتری است آیا آن گونه که شیعه معتقد است خلافت،صریحا از آن علی است