راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 162

در فضای علم و دانش به اوج رفعت من نمی رسد.» (1)

سعد بن عباده بزرگ انصار در روز سقیفه به ابو بکر و عمر حمله کرد و کوشید آنان را از خلافت دور نماید امّا چون بیمار بود نتوانست در برابر آنان مقاومت کند.

پس ازآن که انصار با ابو بکر بیعت کردند گفت«به خدا سوگند!هرگز با شما بیعت نخواهم کرد و تا آخرین تیری که در ترکش دارم با شما می جنگم و شمشیر و نیزۀ خویش را از خونتان رنگین می سازم و تا توان دارم با شمشیر خود با شما می ستیزم و همراه با اهل بیت و قبیلۀ خویش با شما نبرد می کنم.به خدا سوگند!اگر جنّ انس با شما باشند هرگز با شما بیعت نمی کنم تا بر خدای خویش وارد گردم.»سعد،در نماز و جلسات و گردهمایی های آنان شرکت نمی جست و اگر بر ضدّ آنان به هوادارانی دست می یافت یا در مبارزۀ با آن ها کسی با وی بیعت می نمود با آن ها به ستیز برمی خاست.سعد بن عباده این روش را ادامه داد تا اینکه در زمان خلافت عمر در شام درگذشت. (2)

بنابراین،اگر این بیعت به گفتۀ عمر-که خود از بنیان گذاران آن بود و مشکلاتی را که به سبب آن برای مسلمانان پیش آمد می دانست-خودسرانه و بی مقدّمه بوده است (3)و اگر این بیعت به گفتۀ سعد بن عباده،که به همین دلیل از آن ها کناره گرفت،نوعی ستم باشد یا اگر این بیعت به سبب روی گردانی و زیر بار نرفتن عدّه ای از بزرگان صحابه و عبّاس،عموی پیامبر،مشروعیّتی نداشته باشد،چه دلیلی بر صحّت خلافت ابو بکر دارند؟

در این زمینه اهل سنّت و جماعت هیچ گونه دلیلی ندارند،امّا سخن شیعه در این باره درست است؛زیرا از دیدگاه خود اهل سنّت بر خلافت امام علی علیه السّلام دلیل کافی

1- 1) .نهج البلاغه،شرح محمد عبده،ج 1،ص 34(خطبۀ شقشقیه).
2- 2) .صحیح بخاری،ج 4،ص 127.
3- 3) .بنابر گفتۀ امام علی، درحالی که ایشان صاحب شرعی پیراهن خلافت بوده اند،ابو بکر پیراهن خلافت را به تن کرده است.